1:4

'Marko, Marko, Marko Pantelic!'

Ron Brandsen. Basgitarist bij de band Fusebox/DEX, back van het 4e en werkzaam bij Nefkens. Op 25 mei geboren als burger van Kortenhoef. Hij staat ook wel bekend om het missen van een ruggengraat. Per wagen naar Altius komen om vervolgens weer met de taxi het terrein te verlaten. Gezelligheid, iets waar Brandsen veel waarde aan hecht. Als 33-jarige jongeman is hij dan ook vaak de begeleider van het jonge grut uit het vierde. Gezelligheid, een belangrijke factor om te presteren. Na een paar jaar ergens anders gewoond te hebben, is hij weer terug in zijn geboorteplaats Kortenhoef.

Wilman mocht net als Roor, Verboom, Elbert en Van den Brink genieten van zijn meivakantie de afgelopen week. Het is dat ze het zo specifiek benoemen, maar Wilman leeft in principe al een aantal jaar zijn luizenleventje. Als student zijnde heb je niet veel te klagen. Beetje pils drinken, kapsalons eten, FIFA spelen en af en toe wat voor school doen. Het was meer een week uitbrakken van Koninginnedag en -nacht. De meivakantie, mooi man.

In november speelde Altius 4 al eerder de combi Posthoorn-Hees. Toentertijd kwam Hees als eerste op bezoek en mocht de club vertrekken met een 9-0 verliespartij op het formulier. Altius speelde een week later De Posthoorn met een 6-0 van de mat af. Vorige week wist Altius 4-7 bij de Posthoorn te winnen, met meer moeite dan in november. Vandaag mogen wij dan ook wel rekening houden met de club uit Soest. Hees tracht dit maal een soortgelijke domper als in november te vermijden.

Alweer een vroeg tijdstip. 12 uur spelen in Soest, 11 uur verzamelen op de Daltonstraat. Het lijkt wel alsof andere clubs ons door hebben. Een team gevuld met jonge sleutelspelers, die lekker veel uitgaan en weinig slapen. 'Laten we maar lekker om 12 uur gaan spelen.' Ik probeer overigens niet enkel de jongeren aan te wijzen als sleutelspelers. In mijn optiek heeft iedere speler in onze selectie een sleutelwaarde. Is het niet als doelpuntenmaker, dan wel als harde werker, sluitpost of 'nuttige breedlegger'. Misschien wel de belangrijkste kracht van dit vernieuwde 4e. Een ieder vult elkaar aan, van gezelligheid tot kwaliteiten. De maaltijden werden weer uit de jaszakken getoverd, bij het paleis rechtsaf en je bent er bijna.

Een schitterend complex. Gelegen in een bosrijke omgeving met een strak hoofdveld. Het tweede veld lag er aan de zijkanten ook prima bij. Hovenier Elbert was echter niet content met de gaten in de as van het veld. Gaten die waren geprikt om afvoer van het water te begeleiden. Zijn voetbalschoenen, gekregen voor een biertje, functioneerde ditmaal als hark. Na de warming-up - en het strak trekken van het veld - stonden beide teams klaar om een minuut stilte in acht te nemen. Een prachtige minuut stilte ter nagedachtenis van een ouder van Hees.

De helden van Berestein speelde een onzorgvuldige eerste helft. Ballen over vijf meter kwamen niet aan en ook Davey wist het netje niet te vinden. Teleurstelling voor Van den Brink, die ze wel voor het intikken had. Davey begon de wedstrijd met 4 doelpunten achter Mikey. Een concurrentiestrijd die steeds maar spannender wordt. Hees liet zich vandaag, zoals verwacht, van een betere kant zien dan in november. Het had kansen en liet Altius het spelletje niet spelen. Toch was het Davey die Altius op 0-1 zette. Na een solo, waarin hij 3 man met gemak er uit liep, schoof hij ditmaal wel de bal in de verre hoek. Een prima goal om het initiatief mee over te pakken. Dat gebeurde dan ook, maar door een duw- en struikelpartij ontstond er een ultieme kans voor Hees om op gelijke hoogte te komen vanaf 12 yards, mede mogelijk gemaakt door Max Verboom en de nummer 10. De aanvoerder van Hees schoot de penalty, helaas voor hem, als een Jaap Stam de ballenvanger in. Altius ontsnapte aan een gevaarlijk moment. Gelukkig wist het zich te herpakken en bleef het kansen creëren. Besemer kwam er voorin bij en er werd overgeschakeld in een 4-3-3 systeem. Wat zorgde voor meer dynamiek voorin, maar meer loopwerk op het middenveld. De rust kwam dan ook op een juist moment.

Afspraken werden gemaakt, alles werd weer op een rijtje gezet. Aan het einde van de rust werden we opgehaald door de aanvoerder van Hees. 'Hebben jullie er nog zin in? '. Waarop ik het niet kon laten om te vermelden dat ik wel zin in een biertje had. 'Na de wedstrijd krijgen jullie die ook van ons!'. Een mentaal power-up'je voor de 20-jarige Vogelpanner. Dit belooft nog wat.

Net als de tweede helft overigens. Direct vanaf de aftrap werd het offensief gestart. Besemer legde de bal breed op Davey die als een hazewind door de verdediging sprintte. Het leidde tot een corner, maar het was te zien dat Altius er zin in had. Hier moest weer gewonnen worden. Bij balverlies gingen aanjagers Elbert en Verboom er direct op. Twee spelers die veel loopwerk verrichtte deze wedstrijden. Daar waar Verboom een aantal prachtige L1+driehoekje-balletjes had, daar ging Elbert voor het afpakken van de bal en verlegde hij van daaruit het spel. Davey wist door één zo'n bal te ontsnappen en werd, op het moment van schieten, onderuit gehaald door een te late verdediger van Hees. Een terechte penalty die ook vandaag weer feilloos ingeschoten werd. Met de 0-2 op het scorebord had Altius een mooi uitgangspunt om door te gaan. Besemer, die na lange tijd zijn rentree op het groene gras maakte, speelde een puike pot voorin en fungeerde uitstekend als aanspeelpunt. Een paar kansjes werden niet benut door 'der Besem'. Daar waar hij er in de zaal al 43 wist te scoren voor het team van Bloemenkwartier 8. Het team waar uw verslaggever ook voor uit komt.

Diezelfde verslaggever wist vandaag al een aantal keer binnen de palen te schieten. Kansen die er toe deden, maar er helaas knap uitgehaald werden. Tot het moment dat Wilman doorjaagt en plots één op één met de keeper komt te staan. Doorlopen behoorde tot de opties, maar hoe dichter ik bij het doel kwam hoe meer de film 'Huizen uit' (en zijn vervolg 'Posthoorn uit') in mij rondspeelde. Vanaf 16 meter twijfelde de dorstige middenvelder een paar keer tussen de linker- en rechterhoek, tot het moment dat er een verdediger vanachter aan kwam glijden. Het was alsof Mies Bouwman even langsliep op de filmset. 'Licht uit, spot aan'. Zonder na te denken schoot Wilman de bal stijf in de rechterkruising. Na een aantal keer mijzelf belachelijk geschreven te hebben, mag ik eindelijk weer eens met de eer er van door. Daarvoor dank ik mijn naaste vrienden, familie en fans die mij altijd gesteund hebben in deze barre tijd vol Wilmannetjes.

Tot zover een alinea die inmiddels al ingelijst op A3-formaat boven mijn bed hangt.

Altius begon weer even in te kakken als bij De Posthoorn uit. Er werd ook gescoord door de mannen uit Soest. Een doelpunt die zij, gezien de eerste helft, ook best wel verdiende. Toch was Altius hier niet content mee. Waaronder Manolito, die dit seizoen al vaker de nul wist te houden. De wedstrijd werd weer opgepakt en werd eindelijk (met vlagen) goed uitgetikt. Het bracht spelers als Ron Brandsen het benodigde vertrouwen om eens op te komen. In combinatie met de rest van het team speelde hij een prima pot op de rechtsback. Dat zelfde geldt overigens voor Serge en Rick op de linkerflank. Ron ging een één-twee met Wilman aan, waarop hij direct de volgende één-twee met Mikey aanging. Mikey kon deze bal niet meegeven, waardoor de bal weer via Hees bij Wilman kwam. Die had een cross pass in huis die Davey alleen voor het goal zette. Hij wist de bal mooi mee te nemen en in het goal te prikken. Serge had nog een knappe kopkans en ook Besemer was dichtbij een doelpunt. Maar de laatste goal van Davey verklaarde de stand op het bord voor definitief. 1-4.

Zijn 23e dit seizoen. Daar waar Mikey bleef steken op 24 doelpunten. Het is een bloedstollende strijd. Iets wat er nog toe doet volgende week bij de Zuidvogels uit. Altius 4 kan bij een winstpartij volgende week de play-offs voor Europees voetbal veilig stellen. Het wordt hoogstwaarschijnlijk 5e en heeft daarmee een uitstekende resultaat neergezet. Er was zelfs nog meer mogelijk. De laatste competitiewedstrijd van dit seizoen zal zaterdag plaatsvinden in Huizen. Die week daaropvolgend worden de play-offs voor Europa gespeeld op de velden van WVHEDW.

Wij bedanken Besemer voor het meedoen en Hees voor de leuke, sportieve pot. De biertjes die we van jullie kregen smaakte lekker na afloop. Waarvoor hulde!

Proost,

Wilman

&feature=fvst

4:7

'Het kind met het badwater weggooien'

'Een Wilmannetje'.  Een welbekend woord in de terminologie van Altius 4. Mensen van buitenaf leggen al gauw de link met een kapsalon, een barkruk ondersteboven op je hoofd zetten of het halen van pils. Arjen Robben wist het recentelijk in de Champions League te flikken, Wim Kieft deed het voorheen in een interland tegen San Marino en ook bij Barcelona is het 'Wilmannetje' wel eens te zien. Wellicht zien we dit verschijnsel wel weer terug in het vervolg.

Het is alweer een paar dagen later. 'De Posthoorn uit'. Voor mijn gevoel is het alweer 3 weken geleden. Het wedstrijdje uit in Amersfoort werd opgevolgd door de kampioenswedstrijd van Ajax, Koninginnenacht (ofwel: Ajax-nacht) en Koninginnedag. Het jaarlijkse verjaardagsfeestje van de (ex-)Koningin der Nederlanden, Hertogin van Mecklenburg, Prinses van Oranje-Nassau en weet ik veel welke namen ze allemaal wel niet draagt, werd ook dit keer weer hartstochtelijk gevierd in de achtertuinen van haar koninkrijk. Lang leve de Koningin!  Ach, het grootste deel van de lezers dacht waarschijnlijk dat ik het over Beatrix' verjaardag had. 

Een vroegertje. 13 uur spelen bij de Posthoorn. Met de shirtjestas, mede mogelijk gemaakt door moeders, wankelend richting de Daltonstraat. Wankelend in de zin van: die shirtjestas is lomp en groot. Ik hoorde u al denken... Het was een saai, fris weertje. Er waren geruchten dat het maandag (Koninginnedag, red.) wel eens heerlijk weer zou kunnen worden. Hoop was er, ongeloof  heerste na de plensbuien van vanmorgen. Chris reed, Verboom haalde halverwege de rit zijn broodmes uit de jaszak, ondergetekende toverde een paar krentenbollen uit zijn jaszak. Roor zat er ook bij. Wij kwamen, na een toeristische route binnendoor, aan bij een sportcomplex nabij het dierenpark te Amersfoort. Een jaar geleden was een verouderd persoon nog de kleedkamer ingereden met de wagen, per ongeluk wel te verstaan. Wij hoopte ditmaal rustiger om te kunnen kleden. 

Een prachtig amateurvoetbalsfeertje, dat mocht gezegd worden. De Posthoorn beschikte over één speelveld, met een trap-/trainingsveld langszij. Langs dat veld stonden geparkeerde goederentreinen achter een verroest Heras-hekje. Het grijze wolkenveld maakte het schitterende plaatje af. De vorige ontmoeting eindigde in een 6-0 dankzij 2 doelpunten van Villhaber, 3 van Mikey en één van Trappenburg. Vandaag verwachten wij iets meer tegenstand. Er zaten toch zeker wel voetballers tussen die een redelijk balletje konden trappen. 

Startend op rechtshalf, hees ik nog snel één van mijn sokken op nadat de scheids floot voor de aftrap. Tot mijn spijt zag ik dat mijn veter ook wat losjes zat. Terwijl ik mijn ene veter nog een keer om de lus heen sla voor een driedubbele knoop, hoor ik al gejuich. In mijn hoofd spookte het scenario dat ik mijn mannetje had laten lopen en dat hij had gescoord. Gelukkig bevestigde Mikey met zijn gebrul dat Davey had gescoord. Altius stond met 20 tellen op een 0-1 voorsprong, dankzij een zeer vlugge interceptie van Davey Trappenburg. De oranje Hilversummers wisten het heft in handen te nemen en wisten door te stomen op de trage verdediging van de Posthoorn. Mikey kwam een enkele keer één-op-één maar miste, Davey schoot net voorlangs en ook Verboom zag een kopbal van de lijn gehaald worden. Aan de andere kant was de 'rooie-aanvoerder' een gevaarlijke. Een soort Theo Janssen. Hij beschikte over een relatief goede pass en was min of meer het creatieve brein van de thuisspelende ploeg. Een corner van de Posthoorn werd voor de lijn weggetikt met de hand van Roor. De scheids zag dit niet, hij had een kantelpunt in de wedstrijd kunnen veroorzaken door hier een penalty te geven. Zeker nadat Robert na een kwartier gespeeld te hebben uitviel met een hamstringblessure. Altius miste voorin onnodig kansen en Posthoorn kreeg net een beetje grip op de wedstrijd.  Mikey maakte erg gelukkig, dankzij een slecht geraakte voorzet, de tweede. Hij zag zijn op Davey bedoelde bal in de winkelhaak vliegen. Dit geintje wist hij al eens eerder tegen de club uit Amersfoort te maken, thuis op het kunstgras. Even later kon Davey zijn doelpunt wel maken door de 0-3 binnen te schuiven. De Posthoorn leek het al opgegeven te hebben. Zij hadden door dat ons offensief sterk was vandaag. Zij maakte nog wel de 1-3. Pauze.

Na de rust was het spel anders. Altius nam opnieuw het initiatief en zette druk op de helft van de tegenstander. De keeper van de Posthoorn schoof een uittrap in de voeten van Davey. Het was een koud klusje voor onze linksbuiten om ook deze bal er in te schieten. Niet veel later maakte hij weer twee doelpunten. Zijn teller kwam vandaag op 5. Mikey was meer bezig met de topscorerslijst dan met de rest. Hij voelde de hete adem van Davey in zijn rug. Hij maakte één op één de 7e treffer van vandaag. Het staat inmiddels 1-7. Er wordt veelal gespeeld voor eigen roem. Acties worden gemaakt, maar helpen meeverdedigen kost teveel energie voor sommige jongens. Sommige van hen waren teveel bezig met het 'leuk maken' van deze wedstrijd, dan met het professioneel uitspelen van deze 3-punten pot. Het toppunt werd letterlijk bereikt toen Wilman zijn specialiteit weer eens liet zien. Over de loopactie hebben wij het al niet meer, eveneens de voorafgaande actie van Davey. Alsof ik een cliffhanger van een bekende, B-film weer opnieuw ging bekijken. Ik heb het over de film 'Huizen thuis'. Het gaat enkel om de bal die ik van 5 meter afstand over wist te schieten. Het Wilmannetje. Er werd gelachen, gejuicht door mijzelf. Het is ongelooflijk maar waar. Het zijn ballen waarvan je denkt dat ze al binnen zijn. Je bent al aan het nadenken over de manier waarop je het doelpunt gaat vieren. Nee, ik heb ze toch liever met een stuitertje op de rand van de zestien.

Posthoorn durfde weer iets vooruit te komen. Altius liep te kloten. Het speelde geen ballen meer in de breedte, maar zocht de drukte in het centrum op om voor eigen succes een kans te creëren. De thuisclub wist nog 3 maal te scoren. Onnodig, slordig en amateuristisch. Maar toch, 4-7 winnen. Vijf doelpunten van Davey, twee van Mikey.

"De leukste wedstrijd van het seizoen. Zo'n heerlijke campingpot voetbal." De woorden van Mikey van den Brink. Dezelfde spits die in het vierde van Altius een kampioenswaardig team ziet. In potentie beschikken wij ook zeker over de selectie en formule om dit te worden. Maar er zijn ook wat onnodige rekensommetjes die makkelijk opgelost kunnen worden door de hele wedstrijd simpel te blijven voetballen. Eemnes uit, Spakenburg uit zijn voorbeelden van wedstrijden waar wij onnodig punten laten liggen. Pak je deze punten wel, doe je goede zaken. Voetbal is simpel, maar het is zo moeilijk om simpel te voetballen.

Volgende week Hees uit. 90 minuten scherp blijven.

3:1

'April doet wat hij wil.'

Tante Betty en ome Gerrit. Zus en zwager van pa Wilman. Clubhelden - zeg maar gerust legendes - van HFC Bloemenkwartier. Betty is chef bar en keuken, Gerrit is het mannetje van alles. Ieder weekend staat het barpersoneel er weer op en top bij. Een zwarte polo; clublogo op het borst en 'bediening' op de rug. Hoe druk of rustig het ook is, ze staan er om een ieder te helpen. Met liefde en verzorging.

Het scheelde niet veel of uw vaste verslaggever had niet meer bij Altius gespeeld. Na een aantal prachtseizoenen in de puppies, F2, E1 en D1 werd Wilman tot overmaat van ramp in de D3 gezet. De snelle, technische rechtsbuiten belandde op een zijspoor en had zijn contract bij Bloemenkwartier al bijna getekend. Tante Betty zal het allemaal wel voor mij regelen. Het zwart-witte tricot met Wilman Jr. achterop werd al veelvuldig besteld. De zoon van oud-keeper Sjaak kon wel eens groter dan zijn vader worden. Totdat Folkert Folkertsma zich meldde bij mijn zaakwaarnemer Mino Raiola. Hij ging het risico aan om de lichte, fysiek zwakkere buitenspeler op stage te nemen in de C2. Het pakte goed uit. Door middel van simpel, nuttig spel speelde hij zich in de kijker. Arjan Wingelaar (ex-teamgenoot van vaders) en Folkert gaven mij de liefde voor het spel terug.

Zaterdagochtend. Samen met Verboom en Roor door een lekkere regenbui, veel wind en handschoenen. Het is 21 april 2012. Nog steeds met liefde voor het spelletje. Bij binnenkomst in de kantine van Bloemenkwartier werd ik al hartstochtelijk begroet door Bet. Na een kus en wat knijpjes in de wangen volgde de verwachte vraag. Betty wenste mij veel succes, 'maar verliezen zul je toch wel, 'met je Alsius'.
Het 4e van 'dat Alsius' verkeerd in een prima flow. Speelt hier en daar goed voetbal, maar er wordt bovenal veel gevochten voor elkaar. Goed, gevoetbald werd er dus ook nog. Goed gevoetbald is nu nog maar de vraag.

Vandaag moesten wij dit maar weer eens laten zien op het tweede veld. Een drassig, hobbelend veld met wat enkelbrekertjes hier en daar. Het fysieksterke Bloemenkwartier wist in de heenwedstrijd met 2-3 te winnen van ons. Spits Kelvin van der Veen (broertje van Rico, Altius 1) maakte het verschil in de tweede helft en loodste de beloofde kampioen naar een overwinning. Vandaag kwamen wij na een minuutje of 25 al op een 1-0 achterstand. Altius speelde in het eerste deel van de wedstrijd zwak, ongecontroleerd en slaperig. Het wist weinig kansen te creëren. Wilman zag een bal van de doellijn weggehaald worden, Elbert gleed over een kans heen en Davey zag een vrije trap in de keepers' handen arriveren. Bloemenkwartier was daarentegen effectiever. Het won duels, bewaarde rust en schoot ballen op paal en lat. De 2-0 viel even later.

De rust werd gebruikt om even wat olie in het wakkerende vuurtje te gooien. Bloed, zweet en tranen was de norm. Vorige week kwam de stoommachine op diesel ook pas in de tweede helft op volle gang. Een 2-1 achterstand werd in de laatste minuut van het bord afgekopt door adjudant Christian Bosch. Het volgende part van de wedstrijd werd dan ook beter. Elbert kwam in het centrum te staan en Tijgertje jaagde zoals gewoonlijk het hele veld op. Met zijn kampioensmentaliteit als ex-topsporter kwam Altius terug in de wedstrijd. Het knokte duels uit, er ontstonden acties en er werd dan eindelijk weer eens gecombineerd op de helft van Bloemen. Tot overmaat van ramp ontstonden er gaten achterin, dat krijg je al gauw wanneer je 1 op 1 gaat spelen. Het werd 3-0 voor Bloemenkwartier. Altius bleef gelukkig doorknokken en kreeg corner na corner. De keeper van Bloemenkwartier stond echter een wereldpot te keepen. Iedere bal plukte hij zelfverzekerd uit de lucht. Maar een afvallende bal van Elbert was ongrijpbaar. Een aanname op de knie, één keer laten stuiteren en pats. Een doffe, harde knal strak in de kruising. De keeper probeerde het wel, maar met een lichte touche wist hij de bal niet weg te werken.

Het vierde elftal van voetbalvereniging Altius werd overmoedig en probeerde beter te voetballen dan dat ze kunnen. Bakvis en Tijgertje kregen felle discussies, de scheids was in één keer weer slecht en het veld was plotseling de grootste boosdoener. Het eindsignaal naderde en naderde, er kon geen aansluitingstreffer meer geforceerd worden. Altius heeft in de tweede helft gevochten voor wat het waard is, maar wist dit niet om te buigen in een mooi resultaat. Bloemenkwartier verdiende de overwinning en kan doorstrijden voor het kampioenschap.

'Ik zei het je toch. Dat Alsius stelt niets voor.' Ik was dan ook blij dat ik vanaf sportpark Berestein het bericht kreeg dat het 1e met 11-1 had gewonnen van Sterrenwijk. 'Die keeper was vast blind,' volgde uit Betty's mond. 'Wat kom je nou eigenlijk weer doen aan de bar hier? Kom je weer een inschrijfformulier ophalen? '.

Vanavond zal Betty stiekem wel weer juichen als wij met het zaalteam van Bloemenkwartier winnen van De Baron. Mijn geboren voorliefde voor HFC Bloemenkwartier zal altijd wel blijven, maar mijn hart ligt toch bij het mooie Altius. Een voetbalvereniging waar ik al 14 jaar met plezier mag voetballen.

Wij van het vierde zijn trots op Serge de Gooijer en zijn vriendin Kalin Labrun. Met een tijd van 25:40 rende hij half Hilversum door (5 kilometer).

Proost,

Wilman

P.S. Fred, we zijn ook heus wel trots op je promotie naar de 3e dartsdivisie.

2:2

'Als je pas begint te sparen, vind je elke postzegel mooi' - Cornelis 'Kees' Buddingh.

Het was een eenvoudig, doch saaie winstpartij tegen het CDW uit Wijk bij Duurstede. Een winstpartij waar wij vorig jaar de dag van spelen omdoopte in een nationale feestdag. Het werd gevierd alsof Michiel de Ruyter en zijn compagnons de gezamenlijke zeemacht van Frankrijk en Engeland weer wisten te verslaan. Het huidige vierde van Altius is niet meer zó content met het verkrijgen van een soortgelijke postzegel in de vorm van drie punten. Altius wilt mooi voetbal spelen, de tegenstander van het kastje naar de muur sturen en historie schrijven. Er wordt al vooruitgekeken naar het volgende seizoen. Het seizoen waar het team, met opnieuw sterke aanwinsten, door gaat groeien tot een roestvrijstalen topploeg in de 6e klasse.

Het is alweer een lange tijd geleden dat ik op de vrijdag contact moest leggen met de luitenants-adjudanten van het schip. Waarschijnlijk omdat wij al ruim een maand achter elkaar thuis spelen en de punten daar weten te behouden. Zaterdag 14 april stond er een uitwedstrijd in en bij Spakenburg op het programma. Het regelen van vervoer is het moeilijkste nog niet, maar met 78 conversaties door elkaar heen wordt het al gauw een geavanceerde klus. Er komen nog meer factoren bij kijken dan het vervoeren van A tot Z. Voorafgaand de wedstrijd wilde ik mij zo min mogelijk inspannen. Opstapplaats Daltonstraat, hier 2 minuten vandaan, bracht mij tot aan de dichtstbijzijnde parkeerplaats naast het sportcomplex van SV Spakenburg. De voorbereidingen moesten uitmuntend zijn om het gewenste resultaat te behalen. Na de eerder opgelopen zeperd van 1-4, wilden de oranje Hilversummers niets minder dan revanche. Geconcentreerde koppen in de kleedkamer, geen anekdotes en enkel tactisch gelul. De thuisspelende Spakenburgers moesten gaan vissen in het netje, net als zij vroeger deden met palingen en haringen.

Spakenburg is halverwege de competitie opgestapt. Het had materiaalproblemen en wist zich haast niet tot nooit compleet bij een uitwedstrijd tentoon te stellen. Wij troffen de voorafgaande heenwedstrijd een compleet elftal. We werden simpel overlopen op het middenveld en de aanvalslinie van de blauwwitte zorgde voor genoeg gevaar. Vandaag troffen wij ditzelfde, complete elftal. Ditmaal zonder Villhaber, maar met onze Tijger en collectieve, goede vorm.

De wedstrijd begon wankelend naar een evenwicht. Altius wist hier en daar uit te breken, maar tot grote kansen leidde het niet. Elbert was tijdens de eerste helft meer bezig met de voorbereidingen op het WK Verschieten in Cincinnati dan met het bereiken van een teamgenoot, wat resulteerde in weinig balcontacten voor onze topscoorders voorin. Spakenburg was oktober vorig jaar gevaarlijk door de snelle M'Bambi. Vandaag mocht hij het eerste part op de bank toekijken. De eveneens gevaarlijke Tijani Babangida op de rechterflank wist ook geen pepernoot te raken. Daar waar ik voor de wedstrijd al op keek tegen Tijani's snelheid en de daar bijhorende sprintduels, daar ging Davey na 20 minuten al op forse snelheid voorbij aanvoerder Sjakie en zijn brilvriend. Een geplaatst, hard schot zette Altius op de beloofde 0-1 voorsprong. Het was een startsein voor Altius om dit vast te blijven houden en misbruik te maken van de trage verdedigers achterin bij Spakenburg. Tijger kwam erin voor Verboom om het middenveld meer dynamiek te geven in plaats van brute kracht. Het resulteerde in een aantal stofzuiger-rushes over het veld. Het veld werd groter en de aansluiting op de met 89 km/u rennende Tijger was ver te zoeken. Het leidde tot tegentreffers. Een goed geplaatste vrije trap van Spakenburg zette de blauw-witte op een 2-1 voorsprong met de rust.

Ricky van den Bergh kwam tijdens zijn warming-up langs bij Altius voor een korte workshop in de rust. Deze training zal de aanvoer van Altius zeker geen windeieren opleveren. Altius zette Spakenburg in zijn geheel onder druk en liet de thuisspelende ploeg niet verder dan de middellijn komen. Het resulteerde in achtereenvolgende kansen, met de één nog mooier dan de ander. Davey had wel degelijk het meest opgelet tijdens de workshop van Ricky. Paal en lat werden in de tweede helft veelvuldig getroffen door de geboren Hilversummer. Het bleef slechts 1-2. In de tussentijd werd onze topscoorder eruit gestuurd na het uitspreken van de woorden "kom op joh". Een 'scheldwoord' wat door de zeer zwakke scheidsrechter van vandaag, tevens coach van Spakenburg 8, niet getolereerd werd. Donders en bliksem nog aan toe. Wilman werd samen met Chris Bosch de aanvalslinie ingestuurd om minstens een punt mee op boord te nemen. Goed doorzetten van Davey op de linkerkant leverde een prachtige richting de tweede paal op. Bosch dook op en wist zijn eerste treffer van het seizoen binnen te koppen. De scheids was er gelijk klaar mee, hij gunde ons dat puntje wel na het harde werken van de tweede helft.

De overwinnaarmentaliteit van Bosch is tekenend. Van hem kennen we het natuurlijk al langer, maar het was de tweede helft ook overgeslagen op de rest van de ploeg. De knop moest weer omgezet worden na de makkelijke overwinningen voorheen. Daadkracht en vastberadenheid maakte het vierde tot wat het nu is. Een 6e plek biedt perspectief voor Europees voetbal, de resultaten in vergelijking met vorige jaren biedt perspectief voor Champions League-kwalificatie in volgende seizoen.

Proost,

Wilman

6:0

Wilman's story: Altius 4 - CDW 5De wekelijkse column van Wilman is voor de heer Van der Kruit vast leesvoer tijdens de grote boodschap, vader Wilman blijft van thuis uit op de hoogte van de gebeurtenissen rondom het vierde en zo zullen er nog meer zijn. Altius 4-barbaren uit de Facebook-vriendenlijst waarderen de stukjes en lezen het met groots plezier. Op het ogenblik is het 01.35. Woensdagochtend. Nog geen jaar geleden voor de grap begonnen met het schrijven van verslagen en nog geen dertig minuten geleden kreeg ik een berichtje van Mikey waar die van het afgelopen weekend blijft. Het morgen in te leveren ontwerpplan voor het vak Humans & Computers schuif ik even aan de kant, dat komt morgenochtend vroeg wel weer. Nu eerst mijn vergeten parel schrijven. Terug in de tijd. Afgelopen zaterdag.

Korte rokjes, hardlopers en buurtbewoners die bezig zijn met het wieden van onkruid in de voortuin. Het was nog wel het weekend van het wereldkampioenschap schaatsen in Thialf, maar de lente-blues overheerst. Terwijl ik bezig ben een wesp zo groot als een adelaar van me af te slaan, zie ik de mensen vrolijk gewapend met een zonnebril richting de terrasjes fietsen. Jaloezie siddert door mij heen. Vandaag moest ik doorfietsen. Het is lente in Hilversum, wellicht te vroeg.

Op het programmaboekje van vandaag staat de hekkensluiter afkomstig uit het pittoreske Wijk bij Duurstede. CDW 5 weet geen potten te breken in de 6e klasse. De welgevreesde ‘het zal wel een eitje worden’-is al vanaf bovenop de Vaartweg te ruiken. Het gelijkspel tegen Bloemenkwartier (2-2) baarde mij echter zorgen. We mogen deze tegenstander misschien wel niet onderschatten.

Zonder Corneel Verweij, zonder het kunstgras en zonder Mark Lawton moesten wij ons naar het vierde veld verplaatsen. Een knollenveld naast het thuisspelende rugbyteam van Hilversum. Het eerste team van de plaatselijke RC won een aantal weken geleden nog de prijs voor de beste sportploeg van Hilversum. Zo’n 300 man langs de zijlijn zagen de club winnen van de Dukes. In hun rug zagen zij een waardeloze partij voetbal.

Het zal geen verslag zijn wat u van Wilman gewend bent. Een potje voetbal wat je al snel vergeet, net zoals die partijtjes van vroeger op de camping. Bij de aftrap was ook al voor mij duidelijk dat deze ploeg er niet veel van bakte. Het is misschien wel te waardeloos om over te schrijven. Altius speelde al direct op de helft van de tegenstander en het wachten was op de 1-0, de 2-0, de 3-0, de 4-0. De eerste twee vielen dan ook snel met dank aan een goed spelende Davey. Maar de daaropvolgende kansen werden veel te makkelijk te niet gedaan. Het zijn van die wedstrijden waar je na ruim een halfuur voetballen al uitgekeken ben op de wedstrijd, wedstrijden waar de spanning al vanaf is. Van den Brink maakte gelukkig - na een aantal keer in de buitenspelval gelopen te hebben – zijn doelpuntjes. De Huntelaar van het vierde weet ook in dit soort wedstrijden zijn doelpunten te pakken. Met 4-0 werd de rust in gegaan.

Kleedkamer 5 wordt een kwartier verlaten om de wedstrijd maar in haar formaliteit uit te spelen. Moet zeggen dat ik wel rekening hield met een tegenstootje van CDW tegen een ongemotiveerd Altius 4. Maar deze gedachten werden al zeer snel omgekukeld in hetzelfde liedje. Na 3 balcontacten (met de aftrap meegerekend) wist Davey zijn derde goal er al snel in te prikken. De wedstrijd was nu dan ook echt klaar. Ron Brandsen mocht naar rechtshalf, Max Verboom belandde in de spits en Elbert ging een helftje keepen. Campingvoetbal op zijn top. De trukendoos van Bakvis werd maar weer eens opengetrokken en ook Brandsen gooide er een rush uit. Verboom deed zijn best om nog een doelpunt te prikken en dat lukte hem ook vandaag weer aardig. 6-0 voor Altius 4. Wilman zag in zijn gedachte al een bal van 30 meter in de kruising vliegen, maar door een turbulente twijfeling mocht CDW ingooien. Daarmee is alles gezegd. Volgende week thuis tegen VOP, nu eerst mijn huiswerk maar weer eens afmaken.

Proost,

Wilman

3:0

Vrijdagavond 30 maart: een blik op de website van de tegenstander van morgen, VOP 4, leert dat die te kampen heeft met de afwezigheid van liefst acht spelers. Zou het doorgaan?

Zaterdagochtend 31 maart: Terwijl uw captain z’n vaste zaterdagochtendritueel, met bezoekje aan één van de plaatselijke supermarkten en de naastgelegen slijterij, weer heeft afgewerkt, surft hij op z’n mobieltje naar facebook. Hierop staat een mooie foto, gemaakt door uw vaste stukjesschrijver Wilman, waarop teamgenoot Rick Roor aan het pompen is. Een luchtbed welteverstaan… De heren zijn een avondje wezen stappen in Heerenveen (Wilman: “Voordat Roor dat heeft uitgesproken, zijn we er al…”) en na een uitgebreide afterparty zoeken ze hun mandje maar eens op, het is tenslotte al half tien in de ochtend. Tja, ze hadden zich keurig afgemeld voor de wedstrijd van vandaag, dus in dat opzicht geen probleem. Maar, omdat Jur moest werken, Villhaber nog geblesseerd was en ook Fredson zich op de vrijdagavond nog had teruggetrokken, bleef de teller staan op 12 beschikbare spelers; een zeer laag aantal voor Altius 4 dit seizoen, maar natuurlijk ‘ruim’ voldoende…

Zaterdagmiddag 14.00 uur: tegenstander VOP is gelukkig gearriveerd en heeft een blik A junioren opengetrokken om het team compleet te maken, maar het belangrijkste is dat er gewoon gespeeld kan worden. Hoewel… er zijn nog maar negen Altius spelers die zich hebben gemeld: Marcel en Robert hebben gebeld dat ze iets later komen, maar wie is er dan nog meer niet? Aha, Bakvis! Tja, die is wel vaker laat, dus eerst maar eens omkleden.

Zaterdagmiddag 14.30 uur: Marcel is inmiddels gearriveerd, Robert is er echter nog niet en van Bakvis nog geen spoor… Elbert besluit de telefoon maar eens te pakken en Bakvis blijkt nog in z’n mandje te liggen. Naar later bleek, was hij rond dezelfde tijd gaan slapen als onze vrienden in het noorden van het land, iets wat slecht viel bij de rest van de groep. Immers, in allerijl moest er een beroep worden gedaan op A junior Roy, die op de paarse schoenen van z’n broer – en zonder warming up- in de basisopstelling mocht beginnen. Een kwartier later dan de bedoeling was, kon ref Lawton het startsein geven.

Altius speelde de eerste helft tegen de stevige wind in en begon, zoals meestal, zwak aan de westrijd. VOP slaagde er echter niet in om het overwicht in de score tot uitdrukking te brengen. Sterker nog, de ongecontroleerde schoten en het ontbreken van ballenvangers op knollentuin vier zorgden ervoor dat het spel voortdurend stil lag en alleen keeper Mano de nodige calorieën kon verbranden, omdat hij de bal soms bijna uit het kanaal moest vissen. Langzamerhand kreeg Altius de wedstrijd echter onder controle en bijna scoorde Mike op aangeven van Roy de openingstreffer, maar de bal ging net naast. Uiteindelijk namen de oranjezwarten toch de leiding toen Elbert de bal, na een mooie aanval via het middenveld, met behulp van de paal binnenknalde. Davey had het vizier helaas net niet op scherp staan, zodat er met een minimale voorsprong gerust werd.
De verwachting was, dat met de wind in de rug lastiger spelen zou zijn, maar het tegendeel bleek waar. VOP werd vroeg vastgezet en kwam nauwelijks van de eigen helft af. Kansen waren er genoeg, maar het duurde even tot Davey, in twee instanties, de verlossende tweede goal maakte. Natuurlijk maakte ook topscorer Mike nog z’n gebruikelijke doelpuntje, onder cynisch applaus van de VOP aanvallers, en besliste daarmee de wedstrijd.
Het mooiste moment moest echter nog komen: de toch nog gearriveerde Bakvis, die bij wijze van straf het grootste deel van het duel moest vlaggen, mocht een paar minuutjes meepakken. Hij stond nog nauwelijks in het veld toen een van zijn medespelers de bal vanuit de verdediging wegpeerde. Bakvis stond op tien meter en kreeg de bal, tot grote hilariteit van de rest van het team, pardoes vol op zijn knarretje en zag nog meer sterretjes dan hij al deed.
In het vervolg wilde VOP nog wel, maar de echte overtuiging ontbrak en de wedstrijd kabbelde naar het einde. Voor de eerste keer in jaren werden drie wedstrijden achter elkaar gewonnen en daar werd natuurlijk een biertje of wat op gedronken. Behalve door Bakvis dan, die met de grootste moeite een colaatje probeerde weg te werken en al snel werd omgedoopt tot ‘Brakvis’, hoewel dat niet meer origineel bleek…
Een klein deel van de selectie feestte verder bij de buren van de rugbyclub, die voor de derde maal op rij de landstitel in de wacht sleepten, waarvoor hulde!

Rest mij niets meer dan Roy nog te bedanken voor het meedoen (en dat deed hij meer dan uitstekend) en te melden dat er voor zaterdag 7 april geen wedstrijd op het programma staat. Daarna volgt een serie van tenminste vier uitwedstrijden, te beginnen in en tegen Spakenburg. Tot dan!

Proost Bakvis !

Auteur: Chris

3:2

Nu eens niet Wilmans story, maar wel een mooie overwinning
Zo, wat staat daar op de site van SVM 6? “SVM 6 verliest terecht van Altius 4 met 3 – 2.”
Heerlijk, als de tegenstander dat zelf al schrijft! De afgelopen twee wedstrijden tegen VVZA en Eemnes hadden hetzelfde resultaat moeten opleveren, maar in beide gevallen werd in een korte tijd een 2-0 voorsprong weggegeven. Daar kun je allerlei analyses op los laten, maar gelukkig had onze eigen Fredson een verbluffend simpele verklaring: “Beide keren gebeurde dat nadat ik was gewisseld”. Ahaaa(hahaha), dat was het dus! En daarom werd besloten om Fredje nu aan het begin buiten de basis te laten…

De gedachten gingen voor de wedstrijd terug naar de eerste competitiewedstrijd tegen de geelblauwen, een duel dat ternauwernood door het vierde in een overwinning werd omgezet en op z’n zachtst gezegd nogal onvriendelijk eindigde. Vooraf werd er dan ook met enige zorg uitgekeken naar de return, maar het moet gezegd, het werd een uiterst sportieve pot onder leiding van een voor ons nieuwe arbiter, de heer Cinar. Vaste ref Lawton en zijn stand-in Eikhoudt waren beide niet beschikbaar vanwege het vervroegen van het aanvangstijdstip. Na wat berichtjes via de teamsite, facebook en whats app, was een ieder gelukkig keurig op tijd en met drie wissels kon de wedstrijd beginnen op ons kunstgrasveld. Aanvoerder Chris Bosch kwam met een verrassende zet door Rick Roor op linkshalf te laten beginnen. Hij verklaarde dit als volgt: “dit is puur om de tegenstander zand in de ogen te strooien, die verwachten hem daar namelijk niet”. Dat klopte, maar helaas had het in eerste instantie een averechts effect: SVM tikte de bal moeiteloos rond en Altius kwam er de eerste twintig minuten niet aan te pas. Dit leidde dan ook tot de openingstreffer van de gasten: 0-1. Vervolgens moest Richard Villhaber het veld verlaten omdat zijn bovenbeenblessure weer opspeelde, later gevolgd door Rick Roor wiens enkel dubbelklapte toen hij een bal probeerde te blokken. Tussendoor had Rickert een goeie kans niet in een doelpunt weten om te zetten, maar hij speelde een uitstekende pot op het middenveld. Intussen kreeg Altius steeds meer grip op het spel van SVM en dat resulteerde in een treffer uit een onmogelijke hoek van topschutter Mikey. Van achteruit was niet te zien dat de bal er in ging, maar gelukkig leverde de doelpuntenmaker zelf het commentaar en de vaste lezers weten dat dat altijd op volume 40 gebeurt: “JA HOOR, JAJA!!!!!!!!”. Echter, nog in het laatste uitroepteken was het alweer 1-2, toen de oranjehemden achterin weer stonden te slapen. Weer een achterstand dus terwijl Fred niet in het veld stond, dus dat werd snel teruggedraaid.

In de tweede helft was er maar één ploeg die het spel dicteerde en dat was de thuisclub. Mike maakte al snel de gelijkmaker en even later schoot Max een hoekschop van Elbert snoeihard langs de doelman, zodat er ineens een voorsprong op het denkbeeldige scorebord stond. SVM probeerde de gelijkmaker te forceren, maar tot tweemaal toe zocht hun nummer zes het doel gelukkig te hoog. Voor de rest was het Altius dat de klok sloeg en een aantal 100% kansen kreeg. Hadden we al het “Wilmannetje” (van drie meter voor een leeg doel hoog over schieten), nu is er ook het “Van den Brinkje”, namelijk van drie meter een balletje breed hopeloos naast schieten. Het gebeurde hem tot tweemaal toe, maar hij had er wel een verklaring voor: ”Geef mij maar een moeilijke bal, want anders ga ik teveel nadenken”. Zijn moeder keek verbaasd op: “Dat heb je anders nog nooit gedaan….”. Omdat ook Davey een fraaie kans liet liggen en Bakvis besluiteloos werd in het zestienmetergebied, bleef het verschil minimaal. De drie punten bleven in Hilversum en dat werd vanzelfsprekend in de derde helft nog even gevierd.

Volgende week de nummer laatst (CDW) thuis en vervolgens ook op Berestein tegen VOP (en dus niet om half elf uit naar Wijk Bij Duurstede gelukkig).
Dit verslag werd geschreven door uw aanvoerder, omdat Wilman elders moest opdraven om als uitsmijter te fungeren.

Proost dus Wilman!

4:2

Graaf van Holland de Eemnessers geeft in 1339 toestemming om turf te steken ten westen van de Wakkerendijk, waarna de bisschop van Eemnes (Janus van Arkel) hem zijn rug toe zou keren. Het is het startsein voor het kampioenschap veldslagen. Eemnes-Binnendijk werd door het verkrijgen van stadsrechten gescheiden van Eembrugge. De Eemnessers worden eeuwenlang gepest door plunderaars, vernielers en pyromanen. Napoleon Bonaparte vond het in 1811 wel welletjes. Eemnes-Binnendijk en Eembrugge mochten samen weer Eemnes zijn.

Terwijl de voorjaarse zonnestralen aardig hun best doen om het weer aandoenlijk te maken, fiets ik op mijn Giant-herenfiets richting sportpark Berestein. Vanaf mijn tuinpad is dat - pak 'm beet - 20 tot 25 minuten fietsen. Op mijn wekelijks vastgestelde route ligt de Eemnesserweg. De Eemnesserweg zal me laten denken over de roemruchtige historie van het dorp langs de Wakkerendijk, zoals ik in een notendop probeerde te omschrijven in bovenstaande inleiding. Het liet mij op zaterdag 10 maart 2012 ook even denken aan mijn 9-2 overwinning op het zaalvoetbalteam van Eemnes de avond daarvoor. Voor denken had ik afgelopen zaterdag genoeg tijd. Een stuk fietsen zonder iPod voelt namelijk als een berehap zonder saté; er mist iets. Omdat ik van plan was even bij de DA2 te gaan kijken - wat al snel veranderde in het halen van een bak koffie en een broodje kaas - fietste ik ook nog eens zonder fietsbroeder Rick Roor. Nu denken jullie waarschijnlijk: je had een fietstocht tijd om te denken, waar denk je dan aan? Geen flauw idee.

Zaterdag brengt de (veld)wedstrijd Eemnes 5 - Altius 4 in mijn Eemnes-weekend. De heenwedstrijd eindigde in een 2-2 stand. Ik kan helaas geen anekdotes over deze wedstrijd vertellen omdat ik toen afwezig was, wel wetende dat Eemnes is teruggekomen van een achterstand. Doodzonde. Aangekomen op de club werden we welkom geheten door aanplakbiljetten met onze teamfoto er op. Normaal gesproken lul ik slap over duizenden, enthousiaste supporters - ze stonden er vandaag gewoon weer met z'n alle zevenen (incluis 5 wissels) - maar deze affiches hingen er echt. Er heerst toenemende belangstelling voor wedstrijden in de 6e klasse 14. Een competitie die elke week weer voor vele transfers en verassingen zorgt. Zo moesten wij het vandaag doen zonder een niet-fitte Villhaber en bordenwasser Bakvis. Jur speelt zijn laatste wedstrijd van het seizoen, het tennisseizoen gaat binnenkort weer van start. 
De op papier vastgestelde 4-4-2 formatie, wijzigde al snel in een 4-3-3 met Verboom als hangende rechtsbuiten. Altius had goed oog voor de zwaktes van de groen-zwarten, alleen kwam dit nog niet helemaal uit de verf. Eemnes was zelfs gevaarlijker in de beginfase van de eerste helft. Enkele misperen van Eemnes brachten Manolito niet in gevaar. Davey was al enkele keren gevaarlijk met snelle acties langs de zijlijn. Het klopte alleen nog niet aan de eindpass. Jur probeerde het ondertussen met een sliding-'Johan Cruijff'-volley, Verboom zag een schot geblokkeerd worden, Wilman kreeg zijn voet er niet tegenaan in de 16 en Davey zag een schitterende stiftbal tegen de binnenkant van kruising vliegen. Eemnes was matigjes in de opbouw en zocht met de lange bal een paar gevaarlijke jongens voorin op. Als deze lange ballen niet goed gaan, stond daar het middenveld van Altius om de bal op te vangen. Een alerte reactie van Davey op een uitgegleden Eemnes-verdediger zorgde voor een vrije doorloop. Het was slechts een kwestie van secondewerk voor Trappenburg de trekker zou overhalen. 0-1. Er gebeurde verder vrij weinig in de eerste helft. Na de eerste treffer kreeg Altius eindelijk grip op de wedstrijd. Noemenswaardig was een mooie hakbal achter het standbeen van Van den Brink die op reflex gepakt werd door de keeper. De Oranje Beresteiners verzuimde de voorsprong te vergroten.

Bij gebrek aan vaste kleedkamers (verbouwing op het sportcomplex van Eemnes) kregen we een rust op het veld. Rust op het veld was er echter niet in de tweede helft. "Mijn soldaten hadden in de eerste helft al de stand op 0-2 moeten zetten, de wedstrijd eerder op slot moeten gooien", aldus officier Chris Bosch. Zeer slordig spel zorgde ervoor dat Altius het initiatief uit handen zou geven. Eemnes voelde dat ze gevaarlijk konden worden en zette druk naar voren. De verdediging schoof voor het eerst in de wedstrijd mee tot de middenlijn, wat het veld minder dan 60 meter groot maakte. Kwestie van Jurriaan aanspelen en hem de dieptepass laten geven. Wilman zocht het gat op en wees waar die hem hebben wilde. Een mooie pass buitenkant links liet Wilman de ruimte induiken om 1-op-1 met de keeper te gaan. Maar... Wilman liep niet in topsnelheid op de keeper af. Hij hield vlak voor de 16 in. "Wilman, je bent los. Gaan. Kom op!". Tot ieders verbazing werd Wilman bijna ingehaald, maar op dat moment kapte hij terug. Door de stokken van zijn tegenstander. Hij gaf het balletje breed op de opkomende Van den Brink en die wist alweer zijn 17e van het seizoen te scoren. Er volgde een woordenwisseling met de 20-jarige Wilman. "Waarom hield je in? Was je bang voor die laatste man of kon je niet meer?" "Nee, ik wist gewoon dat ik op 1-op-1 zal missen."
Altius stond op 0-2. Eemnes liet de koppies niet hangen en ging door waar ze gebleven waren. Nonchalant en zonder enige communicatie uitverdedigen en Manolito die de bal buiten zijn hok nog in de handen bij het uittrappen. Het zorgde voor twee doelpunten van Eemnes. Het erge is dat deze doelpunten, gezien de tweede helft, zeker niet onverdiend waren. Wat nog erger is, Eemnes maakt de 3-2. 

Nog 5 minuten op de klok. Officier Chris Bosch voegde zich bij het voorste front toe. Balletjes werden breed gespeeld en moesten vervolgens terug de pot in geschoteld worden. Een kopbal van Marcel werd van de lijn gehaald, Max wist de rebound op 1 meter afstand over te schieten (geen Wilmannetje, het was een lastige bal), Jur en Van den Brink hadden het schot niet op scherp staan en ook Elbert wist geen potten te breken. Tot het moment waar een speler van Eemnes de bal op zijn arm krijgt. Een handsbal waarvoor de prima fluitende scheidsrechter normaliter een vrije trap zou geven. Het complete speelveld zag de bal al op de stip gaan. Het juiste scenario, zoals die van vorige week, leek weer plaats te gaan vinden. Echter, de scheids floot niet. Er volgde een stortvloed aan scheldpartijen richting het adres van de scheidsrechter, zelfs Eemnes kon het niet geloven wat hier gebeurde. "Ik kon het niet zien," aldus de scheidsrechter. Altius werd in de slotfase een penalty ontnomen, een penalty die toegang gaf tot een 3-3 gelijkspel. Onstuimigheid alom. Tot een uur voor deze publicatie vertelde ik over een 3-2 nederlaag, de uitslagen in diverse media vertellen mij dat wij met 4-2 verloren. Ik probeer het maar snel te vergeten. De start van het voorjaar bleek een valse te zijn. Over de Eemnesserweg fietsen zal nooit meer zijn zoals het was. Ik pak de volgende keer de Lorentzweg. 

Proost,

Wilman

3:3

De penalty, ook wel strafschop of pingel genoemd, werd ingevoerd in 1891. Een strafschop wordt toegekend wanneer er binnen het 16-metergebied een overtreding is begaan. De bal wordt op 12 yards van de doellijn op de stip gelegd. Alleen de strafschopnemer en de keeper mogen in de zestien staan, de rest moet zich buiten het strafschopgebied melden. Het nemen van een penalty is voor ons Oranje een trauma sinds 1992, laat ik deze pijnlijke feiten er maar niet bij pakken. De oranje goden van Berestein hebben er de afgelopen jaren ook met knikkende knieën achter moeten staan. Erwin de Gooijer, Chris Bosch, Daniel Elbert e.a. wisten de opgelegde kans wel eens om zeep te helpen. "Vorig jaar wist ik hem uit bij Zaandijk over te schieten. De navolgende druk werd mij en mijn gezin teveel, ik ben inmiddels gestopt met voetballen", aldus De Gooijer in een interview met Hans Otjes.

De rechtsbenige Kerkelander is, naast zijn full-time baan als accountant, begonnen aan een roemruchtige carrière als hoofdtrainer van de F'jes. "Het is geweldig om te doen. De jochies hebben lol samen en dromen van een glorieuze toekomst in het vierde." Zo genoot ook zoonlief (Luque) van zijn ervaringen zaterdag. "Ik mocht samen met Ricardo (neefje van Villhaber, red.) als pupil van de week op de bank zitten. Het kippenvel liep over mijn rug toen ik hand in hand met superster Verboom de kolkende Berestein ArenA mocht betreden." Verboom, die wel vaker hand in hand met zijn kameraadjes loopt, had het voor de wedstrijd tijdens de persconferentie wat zwaarder dan zijn jeugdige voorbeeld. "Na een zeer geslaagde, gezellige housewarming in Amsterdam, was ik vanmorgen niet te pruimen. 's Avonds een man, 's ochtends een man; dus ook vandaag zal ik er staan." Ondergetekende, Bakvis, Van den Brink en Verweij waren ook de hort op geweest. " De koploper komt op bezoek en de vedette's gaan weer met z'n allen uit. Waarom werd ik niet uitgenodigd?", liet De Coach al weten op zijn twitter-account diezelfde ochtend.

De Coach, die nog steeds niet op wedstrijddagen verschijnt wegens aanvaringen met de pers, miste een goede eerste helft van Altius. Het speelde verzorgd voetbal en liet de tegenstander op eigen helft spelen. Een op maat geleverde voorzet werd onberispelijk hard de tweede ring ingepeerd. "Wilman! Zelf halen!", bulkte de Ultras van Altius. Maar na het zien van de herhaling op het grote scherm wentelde de harde kern deze liederen al snel om in het joelen van de teksten "There's only one Michiel Wilman" naar het adres van Van den Brink. VVZA beschikt over twee grote spitsen voorin die vaak gezocht werden door lange ballen van achteruit. Doorkoppen op de snellere buitenspelers lukte ze niet en zodra dat wel lukte stond Manolito - zoals hij de afgelopen maanden al vaker doet - zijn mannetje. Van den Brink wist even later na een mooie actie op rechts de bal wel in het doel te rossen. 1-0. De rust was even later een feit.

"Bij dit schot dacht ik niet na, die andere wel. Dan gaan ze mis, deze dus niet." Fred Sierink ving deze uitspraak op en wist ad rem te antwoorden met: " Dan ga ik voortaan ook niet meer nadenken met wat ik doe!!!". Het resulteerde in een wissel voor de rechtsback. De tweede helft kon beginnen.

Altius ging op hetzelfde houtje verder en scoorde de 2-0 al snel na een scrimmage in de zestien. Villhaber wist zijn schot tot een 2-0 voorsprong te verwerken. Het leek een makkelijke middag voor het vierde te worden, uit wisten de mannen namelijk ook al met 0-2 te winnen van deze jonge tegenstander. Maar jonge tegenstanders staan nu eenmaal bekend om het regelen van extra suikerklontjes in de rust. Altius liet zich teveel terugzakken en was traag in de omschakeling. Er werden geen kansen meer gecreëerd omdat het duo Brink-Trappenburg op een eiland kwam te staan. Terwijl het wel vaker in de lucht hangt boven sportpark Berestein, kwam er ook vandaag weer een onnodige tegentreffer uit de lucht vallen. Een vrije trap werd hard in de hoek van Mano gebonjourd. Het geloof bij de jongens van VVZA en de angst bij Altius voor nog een tegentreffer steeg. En tja, dan komen ze. 1+1=2 doelpunten: oftewel 2-3 voor VVZA met nog 10 minuten op de klok. Het doelpunt werd gevierd alsof de Champions League al binnen was door de jongens uit Amersfoort. Ron Brandsen keek op van deze taferelen: "Toch wel gek. Vorig jaar juichte tegenstanders nooit als ze tegen ons scoorde, alsof het de meest normale zaak van de wereld was. Nu vrezen ze toch wel voor ons, we zijn gegroeid."

De formatie van assistent-trainer Wiljon Elbert en zijn vrouwelijke collega, tevens schoondochter, Michelle Roos wisten het team weer op sleeptouw te brullen en gillen. "Aan het gegil van Michelle te horen, merk je wel dat dit topniveau is.", vertelde Ricardo aan ZappSport na afloop.

Altius drukte weer richting het goal van VVZA. Het middenveld sloot eindelijk weer eens aan bij de spitsen en Chris Bosch schoof door als pinch-hitter. De druk werd groter en groter, VVZA begon dit te voelen en trok aan de noodrem. Elbert ging onderuit en 'ref Mark' wees naar de stip. De spanning was te voelen, wie gaat zich vandaag opofferen. Het gevoel van de dood of de gladiolen vergde Van den Brink tot het besluit om er voor te gaan. Een schuivertje in de rechteronderhoek, net langs de vingertoppen van de goalie. De "goaaaaal-kreten" van de uit Spanje afkomstige commentatoren bevestigde de gelijkmakende 3-3. En dat in de laatste minuten. Van den Brink sprintte naar de cornervlag, hij voelde de druk van zijn schouders afvallen. Alles werd oranje-zwart voor zijn ogen, alle remmen gingen los en hij was alweer dronken; dit maal van geluk. Hij ging met zijn armen wijd voor het publiek staan, klaar staan voor al zijn teamgenoten die hem zo direct om zijn nek zouden vliegen. Maar die teamgenoten kwamen maar niet, het publiek ging niet los. Er heerste opluchting enerzijds, teleurstelling anderzijds. Een 2-0 voorsprong werd simpel weggegeven, 3 punten werden ons ontnomen. Van den Brink liep maar weer terug om VVZA de laatste aftrap te laten nemen.

Bardienst, mooi.

Proost,

Wilman

2:2

Tomas Geraldus Bastiaan Bakvis. Twintig jaar geleden op de vijftiende van oktober geboren in het Gooische dorp Hilversum. Waar vele grootheden als Jan de Looper, Albertus en Cornelis Perk, Joop den Uyl en Rick Roor kozen voor een zelfstandige ladder naar de top, besloot de 12-jarige Bakvis voor het Adriaan Roland Holst College te kiezen om aldaar door te groeien naar zijn droom: functioneren als loopjongen bij Restaurant Vuur. Ook deze baan kent zijn voorbeeldfuncties naar alle jonge, leergierige fans. Met al zijn loopervaring voert hij in het hart van de formatie van Altius 4 zijn diensten en plichten als creatieve jongeling voorbeeldig uit. Elk voordeel heeft echter ook zijn nadeel...

Het is alweer een tijdje geleden dat Wilman het inkt op het papier heeft mogen drukken. 5 november jongstlede bracht uitgeverij Sanoma het laatste verslag uit in navolging op een klinkende 9-0 overwinning tegen Hees. De week daaropvolgend functioneerde ik als medewerker op de Italiaanse autobeurs in Houten, de week dat onze aanvoerder Christian Bosch het pennetje uitstekend overnam. Na een week vakantie was ik niet in staat om de notities van de 0-2 winstpartij (uit bij VVZA) tot verslag uit te werken. Zoals gezegd werden de drie punten door goals van Mike 'the Hunter' en Bakkie mee naar Hilversum genomen, waar de week daarop niet gevoetbald kon worden vanwege het slechte weer. Edoch, er werd het afgelopen weekend gewoon weer gevoetbald.

9 december 2011, 17:34: 

Wilman schreef:

'Gooijer, hoelaat morgen bij Altius?'

Serge schreef:

'Ik wil half 12 wegrijden'.

Aangezien ik de laatste paar weken de handleiding van Bakvis ('Diagnose van Koekebacker' geschreven door John Ober) meerdere malen heb doorgespurt wist ik precies hoe ik met zijn aandoening om moest gaan om er voor te zorgen dat ook hij een keer op tijd zou zijn. 

9 december 2011, 17:39: 

Wilman schreef:

'Bakvis, morgen kwart over 11 bij Altius staan. Liefst eerder, want kwart over 11 rijden we weg!'

En ja hoor:
10 december 2011, 11:19:

Bakvis schreef:

'Wilman! Ik ben NU onderweg naar Altius, iets later dus'.

Aangekomen op sportcomplex Olympus te Amersfoort konden wij ons direct omkleden en preparen voor de wedstrijd van vandaag. VOP (Voor ons plezier) staat tiende en heeft merkwaardig met 3-2 verloren van Hees, terwijl ze eerder gelijk wisten te spelen tegen koploper SVM. 
Na het trotseren van zowel de kou als de lucht van Verboom startte Altius met een brede en fitte selectie aan deze 90-minuten durende voetbalpot.

Ondanks dat wij met de kille wind tegen begonnen, nam Altius al snel de touwtjes in handen en wisten we daarmee de controle over de wedstrijd te pakken. Na enkele slordigheden, waar kansen voor VOP uit ontstonden, gingen wij ook maar iets met deze controle doen. Villhaber wist met een volley de bal op de lat te krijgen en een aantal schoten van o.a. Mikey, Davey, Wilman en Fredson waren niet secuur geneog om de voorsprong op het bord te plaatsen. Davey dook in de tussentijd nog een paar keer onder een aantal vuistslagen van VOP door, maar er gebeurde verder weinig noemenswaardig in het eerste gedeelte van deze wedstrijd. De verdediging, met een opnieuw dienstig spelende Roor, wist het slot op de deur te houden om met een brilstand de theepauze in te gaan. 

De tweede helft continueerde Altius met de wind in de rug het offensief richting het doel van VOP. Met als beloning een intikker van Van den Brink na een prima voort- en doorzetting aan de rechterkant. Altius bleef doorgaan en wilde de drie punten vaststellen. Helaas werden we er in gevopt door de scheidsrechter van VOP. Bakvis was als loopjongen aanwezig in de laatste linie van Altius en probeerde in een duel de bal van de aanvaller af te pakken. Ondanks het hangen en wurgen van beide spelers lukte het hem dit wel, maar werd dit niet als legitiem gezien door de scheids. De aanvoerder van VOP liet de opnieuw goedkeepende Manolito kansloos vanaf 11 meter en bracht de score op 1-1. Altius werd feller en feller. 'Er moet hier gewoon gewonnen worden om goede zaken te doen in de competitie', aldus Brandsen tegenover het AD. Het resulteerde in drukzetten tot de volle honderd en volle bak kansen creëren. Jack van Gelder deed zoals gewoonlijk zijn commentaar op de wedstrijd in de uitzending van NOS Langs de Lijn.
"Corner van Trappenburg... Komt voor het goal. Keeper bokst de bal half weg. Wilman. Wilman neemt de bal op zijn bovenbeen aan, draait weg van zijn man.. Creëert ruimte voor een schot. KOMT DAT SCHOT!! In de kruising van het net! @#&*$!...". Een storing in de radiotoren van Hilversum zorgde ervoor dat de luisteraars in spanning moesten afwachten of dit de triomfantelijke 2-1 van de oranje-zwarten betekende. Robert, met zijn been omhoog op de bank luisterend naar het verslag, liet al snel een tweet achter om onduidelijkheid te voorkomen. "Jullie weten toch ook wel dat Wilman - zoals gewoonlijk - in de kruising van het grote ballennet achter het doel heeft geschoten? #VOPalt #langsdelijn". Het mocht niet baten. Altius deed zijn best maar kwam niet tot scoren toe. Tot... Davey Trappenburg op een fraaie positie de bal klaarlegde voor zijn vrije schop. Ditmaal krulde hij de bal in de juiste kruising van het net. Een heksenketel van geluid ontstond er uit het uitvak van de meegereisde Altius-supporters. Evert ten Napel heeft de wedstrijd bij de NOS inmiddels opgepakt en zorgde voor zo'n tiental kettingbotsingen op de Nederlandse autowegen door zijn schreeuwende klassieker: "JAJA! 2-1! VLAK VOOR TIJD!!".
Het mocht opnieuw niet lang baten... Een counter van VOP resulteerde in een onduidelijk zooitje voor het goal van Mano. Bakvis was nog bezig met een andere tafel van vorken en messen te voorzien, terwijl zijn man in kansrijke positie voor het goal kwam te staan. De 2-2 lag dan ook al snel op de voeten van de beste man. Een overtreding op Verweij in het strafschopgebied van VOP kort daarop (dat rijmt) werd uiteraard 'opeens' niet waargenomen door de scheidsrechter. Helaas. Na een spannende en leuke tweede helft moeten wij hier toch met twee dure verliespunten vertrekken. Niets ten nadele van de scheids die verder een prima wedstrijd floot. Het zelf afmaken van de kansen is waar het aan miste vandaag.

Ondanks de leus Voor ons Pilsje van v.v. VOP, smaakte die bij Altius toch lekkerder. Laten we ze thuis 'terugpakken' met ons troostbiertje en nul punten.

Proost,
Wilman

#wistjedat 
- Bakvis de was mag doen? 
- Elbert dus de was opnieuw ontlopen heeft na eerdere zweerpartijen?
- Er vanaf nu enige tijd voor de wedstrijd bekend wordt gemaakt wie de was gaat doen, dit om fraude te voorkomen?
- Er vanaf volgende week een nieuw en uniek journaal wekelijks in mijn verslag wordt opgenomen? 

#hetmomentjevanroor
Mikey over de radio in de wagen van Davey: "Kan die wat harder?". Roor: "Pas op, er staan wel flitspalen hier he".

#derdehelftjournaal
Tom Bakvis. De ene week onze held, vandaag onze held op sokken tijdens de wedstrijd. Gelukkig pakte hij de draad snel weer op na de wedstrijd... of mist hij een draadje?

 

9:0

5 november is de 309de dag van het jaar volgens de gregoriaanse kalender. 333 jaar voor Chr. (a-haa!!) verslaat Alexander de Grote het Perzische leger van koning Darius III bij de slag van Issos (a-haaa!! Is Osch!). 481 jaar geleden vond er een enorme stormvloed plaats, waarbij de eilanden Noord-Beveland en Sint Philipsland onder water verdwenen. Ik zal niets onder stoelen of banken schuiven, maar ook vandaag vond er opnieuw een stortvloed plaats. Stortvloed aan kaarten? Stortvloed aan veters? Stortvloed aan zonnestralen? Leest u vooral verder om achter het mysterie van Berestein te komen.

Het laatste klopte inderdaad enigszins. Het zal mij niets verbazen als Sinterklaas volgend weekend gewoon in zijn korte broek uit Spanje komt. Het was de prille start - vol zonnestralen en vliegende zweetdruppels - van de 'nieuwe soort' novembermaand. Maar ook de continuering van een revolutie die plaatsvindt in de voorhoede van Altius 4.

Hees 5 was vandaag onze tegenstander. Een tegenstander die bij ons niet bekend in de oren klinkt. Kijkend naar de historie van het team hebben zij 2-2 gespeeld tegen het team waar wij vorig weekend eenvoudig 6-0 van wonnen. Het speelde 5-5 tegen onze volgende tegenstander (Roda '46 11), verloor 4-2 van Eemnes en won 1-3 van de Zuidvogels 11. Met twee punten voorsprong op de mannen uit Soest begonnen wij aan deze wedstrijd, onder leiding van good old Markie Lawton.

Altius begon net zoals vorige week feller dan de tegenstander. Het nam al meteen het heft in handen en liet de tegenstander achter zich aanlopen. Een goed teken. Onder aanvoering van Jurriaan en Bakvis ontstonden al snel wat mogelijkheden die (voor even) onbenut gelaten werden. Niet veel later kroop Bakvis weer een gat in, van waaruit hij de bal in één (!) keer door wist te geven op Van den Brink. Van den Brink deed wat er van hem werd verwacht: de bal ala Bulykin in het net koppen. Een vroege 1-0 voorsprong. Jurriaan Bos heeft niet veel tijd nodig om te weten wat zijn directe man kan (in dit geval dus niet veel). Hij wist hier gebruik van te maken door zijn tegenstander een aantal keer het bosje in te sturen. Wanneer hij hier klaar mee was ging hij over op het volgende: het testen van de keeper. Hij wist de bal van een meter of 30 genadeloos tussen de pallen te rossen, uiteraard buiten het bereik van de keeper. Altius voelde zich al direct comfortabel. "Het ging weer net zoals vorige week tegen De Posthoorn. De tegenstander geen tijd geven voor het schrijven van een nieuw actieplan, gewoon meteen bombaklat erop!", aldus een relaxte Elbert. Na een schot van Hees besloot Mano, met het vertrouwen dat hij heeft in Van den Brink, de bal een peer naar voren te geven. Mike stond met 3 man om hem heen, maar wist er alsnog door te komen met heel wat geluk. Het was een koud kunstje om de 3 op het scorebord te brengen. Van den Brink dacht daar anders over: "Ik had het zweet tussen m'n naad lopen toen ik 1 op 1 naar de keeper liep. Maar geluk dwing je niet af, ik heb een magisch recept gegeten. Alles gaat erin", schreeuwde Van den Brink lachend naar analist Arnold Bruggink. En dat klopt zeer zeker. Ook Richard Villhaber is in bloedvorm wat scoren betreft. Na een steekpass op Villie, kon 'ref' Mark na een rustig Villhaber-schot de vierde goal van deze wedstrijd noteren. Alsof het nog niet genoeg was, besloot Rick Roor een rush naar voren te maken. Toen hij doorhad dat er voor hem geen individueel succes te behalen viel, besloot hij de bal door te spelen op Van den Brink. Die zijn hattrick voor rust alweer binnen had. "Ze mogen wat mij betreft niet eens spelen. Dat gezeur met die gekleurde veters van beide spelers, doe dat lekker op zaterdagavond in de kroeg. Volgende week wil ik gewoon weer zwarte schoenen en veters zien.", aldus de toekijkende coach Lucas Bos. Rusten met een 5-0 voorsprong. Omdat we het zo goed doen, kregen we deze rust limonade in plaats van thee.

Na rust ging Altius vrolijk verder. Het werd nonchalanter, slordiger en slechter maar het bleef de wedstrijd - zoals ook werd verwacht - domineren. Er gebeurde 20 minuten lang weinig spectaculairs. De wedstrijd bloedde al snel na rust dood zodat er genoten kon worden van de zon. Villhaber heeft vaak genoeg zon, die besloot er daarom na 20 minuten maar weer een balletje in te schuiven. Mikey voelde de druk van onze Kluivert-Villhaber al op zijn schouders drukken, vandaar dat die een balletje zelf-schieten verkoos boven afleggen op de 100% kansrijke Elbert. 7-0. Iedereen wilde graag scoren en zelfs Max Verboom mocht het proberen in de spits. Na een actie van Wilman op rechts, waar hij de bal iets te ver voor uitspeelde, kreeg hij de bal alsnog voor bij Jurriaan. De twijfelde niet en schoot de bal direct, hard en via de binnenkant van de paal er in. Villhaber wilde de prestratiedruk voor Van den Brink op pijl houden; een schot van 16 meter vloog er nogmaals in. De wedstrijd werd een paar minuten eerder stopgezet wegens motivatie- en conditiegebrek aan beide kanten. De punten waren al verdeeld. 9-0 winst voor ons Altius. Vrienden laat ons juichen!

5 november 1605 bracht het buskruitverraad in Engeland. Anno 2011 vond twee dagen na 5 november het verraad van onze vedettes Huntelaar en co-assistent Richard Villhaber-Kluivert plaats in dit verslag. We zijn gewaarschuwd, onze tegenstanders zullen op de hoogte zijn van onze riante uitslagen de afgelopen weken. Wij hebben besloten deze scoremotor een weekje rust te gunnen vanwege de intocht van Sinterklaas. Zaterdag 19 november zullen we de versnelling weer in de 6 moeten zetten om het de jonge goden van Roda '46 net zo lastig te maken.

Wilman zal de 26e pas terug keren op het veld, met daarnaast een nieuw artikel. Zijn stagiair zal zijn pen de 19de van hem overnemen. Wie dat is, is nog niet bekend...

Proost, Wilman

#wistjedat Van den Brink, Roor, Verboom en Wilman een uitstekend Halloween feestje te grazen hadden genomen 's avonds laat, Van den Brink goed werk achter de bar verricht heeft in samenwerking met Elbert, Fredje zijn wagen maar liet staan dit maal, vaders Fredje Roor, Sjaakie Wilman, Martin Bos, Bakvis en Wiljon Elbert ook present waren, het gezellig was in de kantine en dat er donderdag weer getraind kan worden! Mooi!

#derdehelftjournaal zoals eerder vermeld: het was gezellig en er was een Halloween-partijtje te vieren. Een korte, kris-kras reportage van de derde helft is hier onder te zien (met een speciaal eerbetoon in de intro voor moeders Joke Wilman voor het wassen van de shirts, met de groetjes van onze vrienden uit de harde kern van Panathinaikos die een liedje voor haar zingen)

6:0

"Mijnheer de ober, onthoudt de dag 29 oktober. Posthoorn, alweer 3 dagen geleden. Een mooie, stralende dag vol voetballende bezigheden. 'Waarom ga je mij dit verhaal nu pas vertellen Wilman?', vanwege de tussenkomende, studerende bezigheden." Aldus de kaftekst van het gedichtenbundel 'Leren is geen pretje, maar geeft pils na het laatste zetje' van ondergetekende. Ter ere van de op 29 oktober geboren curiekardinaal Alfredo Ottaviani krijg je het gedichtenbundel tot en met 31 november gratis bij een bestelling van een kapsalon bij eetcafé Klavertje Vier.

Zoals bekend heeft Altius 4 al een tijdje niet meer gewonnen. Sterker nog. Het was de eerste en laatste keer op de allereerste speelronde van deze competitie. Een zwaarbevochten winstpartij tegen de commando's uit Maartensdijk. Vandaag moest het dan ook echt een keer weer gaan gebeuren. Stralend weer, twee wissels en spelend op het kunstgrasveld; ditmaal onder toeziend oog van Jerry Eikhout.

Het vierde van de Posthoorn speelde 2-2 gelijk tegen de young boys van Spakenburg, 2-2 tegen Hees en het won met 2-3 van Zuidvogels 10. De buren van DierenPark Amersfoort hebben daarmee 4 punten meer dan ons. Deze wedstrijd kon dus wel eens een serieuze zet richting aansluiting op de middenmoot geven. Zoals de man van de kermis dan altijd maar zegt: ATTENZIONEEEE! Speed up, c'mon c'mon!

Altius begon fel aan de wedstrijd. Het zette meteen goed en fel druk en liet individueel zijn mannetje niet lopen. "Ook al gaat die naar het toilet, ik verlies hem niet uit het zicht!", aldus een zeer geconcentreerde Rick Roor. Het toilet, een veelbesproken onderwerp omtrent de linksback van Altius. Mag die nou wel of niet tijdens een potje trainen naar de wc? Dat terzijde. Calis mocht na 10 minuten aanleggen voor een vrije trap op twintig meter van het goal. De bal was hard zat, maar werd de lucht ingevlogen door een in-de-muur-staande-speler van de Posthoorn. Onze eigen Inzaghi, Mike 'el Pipo' van den Brink, hield de bal al lopend scherp in de gaten en kon de bal netjes tegendraads in de kruising koppen. Een vlammende start die op FIFA'iaanse wijze werd gevierd met Wilman. Maar Altius nam geen genoegen met deze vlammende start, het kon nog beter. Max Verboom geloofde niet wat hij zag toen hij als opkomende libero enkel vrijstaande teamgenoten zag, hij besloot daarom maar de uitdaging op te zoeken door Davey met een lange bal diep te sturen. Trappenburg was koelbloedig en wist de bal loepzuiver in de verre hoek te schieten. 2-0. De Posthoorn was ontregeld, ondanks de drukbezette bank langs de zijlijn. "Ik heb zelfs spelers niet laten omkleden omdat ze niet meer op het wedstrijdformulier paste", aldus de coach van 'PH4' tegenover de sportredacteur van RTV Utrecht.
De balcirculatie van Altius bleef goed en zorgvuldig. Er werd zelden onnodig balverlies geleden op risicovolle plekken en we gunden Posthoorn geen enkele kans. Toch werd er aanvallend gezien nog weinig gevaarlijks gecreëerd, op een schot van Davey op de paal na. Met dit percentage balbezit mag er wel meer uitgehaald worden. Villhaber vond het welletjes en wilde het publiek weer bij de les houden. Een draai, een kap en een schot met links. Onderkantje lat vanaf een metertje of 17. Heerlijke goal. 3-0. Naast de fluitende chickies langs de kant voor playboy Villhaber, floot ook de theeketel. Rust.

Een welverdiende rust. Een rust die we met een glimlach benutte, in plaats van de welbekende gefronste wenkbrauwen. "We konden niet wachten tot de scheidsrechter ons weer uit de kleedkamer klopte", aldus aanvoerder Chris Bosch in gesprek met Jan Mulder, "Ik voel me fris, jong en fruitig met zo'n stand".

Na de rust was de positieve energie ook zeker weer te zien. "Er zat plezier in, enthousiasme en gedrevenheid. Er moeten er meer vallen", vervolgde leider en tevens speler Serge de Gooijer tegenover Jan Mulder. Het begon dan ook weer net zo fel als bij het beginsignaal, 60 minuten daarvoor. Door goed druk zetten van het hele team, lieten we de Posthoorn geen bal langer dan 4 keer rondspelen. (Overigens, een aantal wat wij normaliter wel vaker niet halen). Villhaber tikte zijn tweede van vandaag erin na een schot van Van den Brink. Terugkomend op het getal 4, 4-0. Kort daaropvolgend een sierlijke crossbal van Wilman op het koppie van de, in vorm rakende, Mikey Inzaghi, die hij volgens het verhaal er dus in kopte. Het begon snel te gaan met een 5-0 voorsprong na 55 minuten spelen. Bepaalde individuen wilde ook hun aandeel meebrengen in de score en ruikte hun kans. Het was te verwachten, Altius werd nonchalant en verloor de bal slordig en onnodig. De Posthoorn begon de aanvalslinie in te zetten en startte het vuur op de alweer goed keepende Manolito Rodriquez. Het mocht niet baten voor de mannen uit Amersfoort, een eretreffer zat er niet in. Mike van den Brink zocht voor de verandering de buitenkant op om een voorzet te lozen op Trappenburg. De bal belandde, zonder dat die het wist, in de winkelhaak. Zo zie je maar, een spits in vorm scoort zijn doelpunten zoals warme bolletjes over de toonbank gaan bij de bakker. Op wat kansen na, gebeurde er vrij weinig tot aan het eindsignaal.

Een verdiende, ruime overwinning voor de mannen in het oranje-zwart. Klasse! Nu deze lijn doortrekken richting de wedstrijd van zaterdag, Hees 5 thuis om 14.30. Vergeet niet om je aanwezigheid aan te vinken en kom donderdag (gezellig) langs voor een potje trainen.

Proost, aldus een trotse Wilman!

#Wistjedat Wilman zaterdag de kroeg om 1 uur verliet omdat hij de volgende moest gaan leren, zijn tentamens goed gingen, Mikey er al meer heeft gescoord dan het hele vorige seizoen in de A1, Fred betere speakers in zijn auto heeft dan de buitenspeakers van Altius, zowel Chris Bosch als Robert Offerhaus morgen (woensdag) jarig zijn, Wilman de was gaat doen (naja, mevrouw Wilman-Woudstra), Marcel ook wel eens uitgaat op vrijdag en dat Rick Roor een stageplek heeft gevonden bij zijn concurrent Ron Brandsen.

#derdehelftjournaal Fredson had zijn bolide mee het terrein op. Een mooie viering van deze verdiende overwinning.

&

2:0

Verslag AW 3 - Altius 4 (beker)

22 oktober 2011 bracht voor ons de derde ronde in de oudste - nog bestaande - voetbalcompetitie van Nederland. 'Het toernooi om de dennenappel', zoals het weleens in de wandelgangen benoemd wordt. De dennenappel (een kegelvrucht) is een met schubben afgezette houtige kegel van een naaldboom. Uiteraard heeft een naaldboom nooit bessen, er kunnen echter wel schijnbessen voorkomen zoals bij de jeneverbes. De jeneverbes is een van de weinige coniferen die van nature voorkomen in de Benelux. De drank jenever dankt zijn naam aan deze plant. Maar dat terzijde...

Vorige zaterdag kregen we 1-4 klop van het jonge Spakenburg, vandaag gaan wij de trainingsstof van donderdag maar eens uitoefenen op het derde team van het Bussumse Allen Weerbaar (AW). AW 3 wist in de beker te verliezen van Argon en gelijk te spelen tegen de oranje leeuwen van Loosdrecht. Altius is door in de beker als ze winnen. Verliezen ze of spelen ze gelijk, dan mag Argon niet winnen van Loosdrecht.

Terwijl ondergetekende bezig was zich om te kleden, hoorde hij een eentonige, dreunende melodie de hersenpan binnentreden. Eenmaal beland op het veld hoorde hij hetzelfde. Gelukkig werd er bevestigd (door een meeschreeuwende Van den Brink, red.) dat hij geen suis in zijn oren heeft overgehouden van de G-Spot afgelopen nacht. De tegenstander had een uitstekend karretje met muziek op het veld staan. Een warming-up die het niveau van onze klasse aanduid. Jurriaan Bos vroeg zich af of hij eigenlijk al warm gelopen had nadat hij de ene lange bal afwisselde met de hakjes-rondo van Henri van Werkhoven. Max Verboom was nog bezig zijn haarbandje goed te doen, Roor deed nog even zijn behoefte en Elbert stond maar een beetje op Mano te schieten... Gelukkig was het aan de overkant niet veel anders, mooie pot dus.

AW begon al direct overtuigend aan de wedstrijd. Ze moesten met een flinke marge winnen wilden ze nog kans maken op plaatsing in de volgende ronde. Altius liet zich overlopen en werd simpel gezegd tegen de muur gezet. Hierdoor moesten we het enkel van de lange bal hebben om zo te vechten voor de tweede bal. Laat onze omschakeling nou net niet zo daverend zijn in de beginfase, nou ja... pak 'm beet 75 minuten. Het was eigenlijk wachten op de 1-0 van de thuisspelende ploeg, maar Mano en onze verdediging hielden goed stand. Tot onze Gladiator, Marcel Verweij, er klaar mee was en besloot de goal er zelf maar in te koppen bij Mano. "Ze waren gewoon beter, kan je toch niet maken om het 0-0 te houden?", aldus een gefrustreerde Verweij in het weekblad Voetbal International. Altius wist nog steeds geen grip op de wedstrijd te krijgen, maar kwam er wel zo hier en daar doorheen. Zo dacht Max Verboom ook door de spits van AW heen te kunnen, penalty. Aangezien de keeper van AW nog niet veel te doen had vandaag, was het aan hem de eer om deze strafschop te benutten. In de slotfase van de eerste helft werd Henri een paar keer de ruimte ingestuurd door Calis en loste Jurriaan zo hier en daar wat afstandsschoten van afstand (update: meestal als het een afstandsschot is, klopt). Het mocht niet baten, we mochten gaan rusten met een 2-0 achterstand.

Na de rust begonnen we scherper in vergelijking met de aftrap van eerder vandaag. AW liet nog steeds zien de betere ploeg te zijn, maar wist de kansen niet af te maken. Mano keepte een puike wedstrijd (of schoten ze er veel naast of over? Ik weet het niet meer  ). Jurriaan wist als doorschuivende middenvelder een hoge voorzet niet af te maken met een halve 'omhaal'. "Ik had al een snoeiharde volley in gedachte, maar de bal bleef te lang hangen in de lucht. Ik moest wel!", hijgde Bos nog na langs de zijlijn tegenover Radio1. Henri probeerde het ook weer zo hier en daar met een solo, getypeerd door zijn kenmerkende sleepbeweging. Hen maakte volgens Roor maar 1 hakje vandaag, of was hij de tel al kwijt?
AW geloofde er niet meer in en ging steeds nonchalanter voetballen. Zeker nadat Elbert werd weggestuurd en de 1-2 wist te maken, begon Altius er dan toch eindelijk in te geloven. Wilman had dit door en verstuurde een zelfde crossbal richting Elbert. De bal viel precies tussen de keeper en Elbert in, waardoor menig toeschouwer al de handen voor de ogen hield. Nadat ze de handen lieten zakken, zagen zij Henri een bal feilloos in de hoek schieten. De keeper van AW pakte de vrije trap (helaas) magnifiek uit de hoek, waardoor het een corner werd. Uit deze corner werd een bal van de lijn gehaald door een AW-verdediger. De bal belandde vervolgens in een flipperkast binnen de 16-meter, waardoor Mikey besloot zijn geoefende schwalbe uit FIFA raad te plegen in het echte leven. Ook dit mocht niet baten.

Helaas geen punt weten te 'jatten' bij AW, want eerlijk is eerlijk, we hadden hier met een 9-1 nederlaag kunnen gaan douchen. Maar we zijn wel door in de beker! (Loosdrecht wist 3-0 te winnen Argon).
Aankomende zaterdag mogen we weer gaan strijden voor aansluiting bij de sub-top, thuis tegen het altijd leuke Posthoorn 4. Vergeet niet aan te vinken of je er zaterdag bij bent.

ProostWelterusten, Wilman

#Wistjedat wij Calis en Henri bedanken voor het meedoen vandaag, Verboom te laat was en daarom maar de shirtjes moet wassen en dat AW een pet van Altius in de kantine heeft hangen?

#derdehelftjournaal Vanwege de teleurstelling van het behaalde resultaat vandaag, besloot de jonge god Wilman zich direct richting huis te manoeuvreren om daar zijn rust te pakken voor de wedstrijd tegen Posthoorn 4. Omdat hij van 15.00 tot 12.00 (de zondag daarop) geslapen heeft, heeft hij niets van de derdehelft meegemaakt (naast het flesje water en een broodje frikandel). Toen hij wakker werd wist hij dankzij Facebook wel weer hoelaat het was (zie foto hieronder)...
Auteur: Michiel | 25 oktober 2011

1:4

15 oktober 2011. In de eerste divisie handbal veroverde het gepromoveerde DIOS op basis van doelsaldo de eerste periodetitel. In de regioklasse D maakte VELO korte metten met het derde team van Westfriesland/SEW. In Wateringen werd het 36-19. Westlandia startte in de regioklasse C met een zege op Aristos: 22-15. Altius 4 verloor met 4-1 van Spakenburg 8 in de 6e klasse 14.

Na de interlandverplichtingen van het afgelopen weekend kwamen de mannen van Altius 4 zaterdag bijeen voor de competitiewedstrijd tegen Spakenburg 8. Het achtste team van de SV uit het voormalige (!) vissersdorpje aan de Zuiderzee wist tot aanvang van de wedstrijd dezelfde punten als ons te verzamelen. De knulletjes van Spakenburg waren het juiste voorbeeld van de door Wikipedia geformuleerde zin: 'het voormalige vissersdorpje aan de Zuiderzee'. Waar er bij Altius gerekend werd op een aankomst in de traditionele, Spakenburgse klederdracht, werden we verrast door bontkragen, matjes en termen als 'mooi kwaai boy toch, je weet'. Vandaag mochten wij een nieuwe poging 'aansluiten bij de subtop' wagen, ditmaal op de verjaardag van vedette Tom Bakvis.

Op het rooster stond een kunstgraspot op veld 2. Een langdurende blessuretijd op laatstgenoemd terrein gooide roet in het eten en bracht ons naar het geliefde trapveldje 4. Het welbekende veld waar Wilman ooit eens (in een land hier ver vandaan...) een bal van 40 meter in het goal wist te leggen. Vandaar de keuze om hem maar in de spits te zetten. " De afmetingen van dit veld zijn ideaal voor de snelle Wilman", aldus coach Serge de Gooijer. De wedstrijd begon - zoals wel eens eerder gebeurde dit seizoen - moeizaam. Spakenburg liet al snel zien waar hun kracht ligt. De twee buitenspelers waren rap, behendig en hadden een neusje voor het goal. Met als gevolg een 1-0 voorsprong voor 'de blauwe'. Het was een wedstrijd waar wij fysiek sterker waren maar simpel gezegd weinig overwicht hadden. Snelle counters en snuggere handsballen brachten onze defensie in moeilijkheden. "Chris werd op een gegeven moment bang had ik het idee. Hij speelde een bal totáál niet in mijn voeten, waardoor de bal over de zijlijn ging.", aldus Ron Brandsen in telefoongesprek met ondergetekende op zaterdagavond 01.24 (stipt). Trappenburg werd vaak aan het werk gezet door een crosspass van Elbert, maar wist zijn kansen niet te verzilveren. Mike van de Brink mocht het in de tweede fase van de tweede helft proberen, maar wist de 0 op het scorebord ook niet om te toveren in een 1. En als we het dan toch over toveren hebben. De Gooi- en Eemlander opende zondag met de kop 'Bakkie Bakvis sleutelt nog steeds aan zijn abracadabra voor de 'afleg-truc'.'

Offerhaus was zeker niet te spreken over de verrichtingen van de scheids in de eerste helft. "Als je ziet hoe vaak zij de bal ongestraft met hun handen wisten voor te zetten, vrees ik toch voor omkopingen omtrent de scheids". Het was een veelbesproken onderwerp in de rust, de handsballen. "Het lijkt wel een handbal pot zo man!". Een 1-0 ruststand gaf hoop en moed voor een sterkere tweede helft. "Afgelopen woensdag wisten wij ook een 1-0 achterstand om te buigen in een 1-4 winst tegen Venezuela", aldus de voor Papua Nieuw-Guinea uitkomende verdediger Verboom.

De tweede helft begon met een aantal opvallende wijzigingen aan Altius zijde. Tom Bakvis werd vijf minuten na rust gesignaleerd bij de wagenparkbeheerder en nam een opvallend interview af voor de Libelle. "Wegens mijn mislukte toverspreuken in de eerste helft, besloot quasi-voorzitter Lars Folkertsma mijn salaris in te houden. Ik moet er nu als een hazewind vandoor, want er staan borden klaar om geserveerd te worden voor een aandoenlijker salaris." Jasper Koetsier kwam ons versterken wegens een onverhoopte bovenbeenblessure bij Christian Bosch. Waardoor Serge de Gooijer door mocht schuiven naar de laatste man positie, waar Elbert van de rechtshalf werd gehaald om het op linksback te proberen en Wilman op zijn vertrouwde rechtshalf verder mocht spelen.

Er werd hier en daar leuker gevoetbald, maar Spakenburg was nog steeds gevaarlijker met haar counters. Een reeds aanvallen - na slordig balverlies aan Altius-kant - bracht binnen een twintigtal minuten de score op 0-3.
Altius begon feller te spelen en er werd meer druk gezet op de helft van de tegenstander. Een voorzet van Altius ging richting Villhaber, maar onze dappere dodo dacht het ook met de hand te kunnen doen. Mark Lawton floot, zoals hij vaak doet, een behoorlijke wedstrijd en zag deze handsbal dan ook niet over het hoofd. Terwijl de keeper van Spakenburg reeds begonnen was met een aanloop voor de vrije trap, interrumpeerde Van den Brink het spel. "REFFIE! HIJ DON'T TOUCHED DE BAL MET HIS HANDS MAN!!! HEE!!! LOOK NOW TOCH IS MAN!", klonk door de huiskamer van de 2,4 miljoen kijkers. Elbert mocht een tiental minuten later een vrije trap nemen na een overtreding op Villhaber. Hij schoot de bal hard (en met een jabulani-zwabber) richting de keeper, die losliet waardoor Altius uit een intikker de 1-3 kon maken. Er was weer geloof en hoop, maar juist op dat moment sloeg het slangenmens voorin bij Spakenburg weer toe met een genadeloos schot in de bovenhoek. Dit tekende direct de eindstand. 1-4 verlies. Helaas, maar waar.

Proost, Wilman

#Wistjedat wij Mark weer bedanken voor het fluiten, Marcel Verweij vast zat op het vliegveld na zijn interland met Letland, er onder het genot van een klein pintje AFC Ajax- *ahum* AZ bekeken werd, er PhotoPlay records gevestigd werden in het jeugdhonk, de keuken om 17.30 sloot, Chris Bosch gaat wassen en er volgende week weer gestreden gaat worden voor plaatsing in de volgende ronde van de beker. Tot dan!

#derdehelftjournaal. Deze week in het bijzonder de veelbesproken handsbal(len) en tevens lesmateriaal voor Villhaber.

1:1

Het is dinsdag 4 oktober en Wilman heeft eindelijk geen last meer van de hitte. De mussen vielen van het dak af, terwijl er bij de blaadjes in de bomen een iets rustigere val werd in geprogrammeerd. De natuur is in de war en liet dat ook blijken in het vierde seniorenteam van Altius. Roor's bedekking op zijn schedel wordt steeds ieliger, Elbert krijgt inhammen, Fredson wisselt van huidskleur, shirtjes krimpen en Chris heeft geen haar meer. Nee, dat klopt.

Op de verjaardag van mijn neef - tevens teamgenoot - Jurriaan Bos mochten wij aantreden tegen Eemnes 5. De mannen van de Wakkerendijk hebben een full-score uit 2 wedstrijden en staan daarom samen met onze vorige tegenstander (Bloemenkwartier, red.) op een gedeelde eerste plek. Een mooie kans om ons terug naar de top te sturen. Mark Lawton was vandaag weer de aangewezen man om de 22 man binnen het veld onder controle te houden. Vorige week wist Altius net geen succes te pakken op veld 2, vandaar dat veld 3 de 3 punten in de biertap mocht stoppen.

De wedstrijd begon moeizaam en de bewegingen waren nog net iets fraaier dan dat je ze maakt met je Birkenstocks op een konijnenkeutel veldje langs de camping. Je teamgenoten diep sturen werd gezien als matennaaierij. Vandaar dat Fredje Sierink besloot een paar stappen richting de middencirkel te zetten en de bal (vorige week succesvol) richting goal te schieten. "Ik had hoop op een hoge druk gebied in de route van mijn bal, maar helaas." Het was een eerste helft die rustig verliep voor beide keepers. De waterpauze wist ook vrij weinig te helpen aan het spel van beide teams. Vandaar dat Villhaber in het veld werd gebracht om meer diepgang te creëren op het middenveld. Na een schot van de beste man op de paal, waar hij hem ook kan afleggen (ach, ach) vond Lawton het welletjes. Kansen creëren zat er niet echt in en het zag er naar uit dat het dood zouden bloeden op een 0-0 eindstand.

De rust heeft voor ieder wat wils. Er kan nicotine bijgetankt worden, de dorst kan gelest worden met een kopje slappe thee en er kan een behoefte gedaan worden. Het bracht voor beide teams een boost richting de tweede helft. "Ik ga niet voor Jan met de korte achternaam de longen uit mijn lijf rennen, ik wil hier gewoon 3 punten pakken met mijn team", aldus captainjack Chris Bosch.
De toespraak wierp zijn vruchten af en er werd vanaf dat moment met strijd gevoetbald. Met hier en daar leuke combinaties wist Altius het de koploper toch eindelijk lastig te maken. "Ik vertelde nog tegen Chris, we hebben dikke kansen en dan zal je het altijd zien", liet Elbert achter na afloop in de perszaal. Je zult het inderdaad toch altijd weer zien, een klein beetje concentratieverlies achterin en je komt op 0-1 achterstand. "Ze zullen toch 2 keer moeten scoren als ze willen winnen", bracht Joke Wilman er op een Cruijffiaanse manier uit. Er werden meer pepers in de reet gedouwd, frikandellen in de frituur gegooid voor Wilman en er kwam meer hout op het vuur voor onze pyromaan Verboom. Elbert vertrok naar de rechtshalf positie en gaf meteen een voorzet die in het goal belandde. De 1-1 is alvast binnen op een schitterende wijze. Roor wilde het tempo nog meer opschroeven en begon de terugspeelballetjes op Mano nog strakker in te spelen. Zo strak dat hij hiermee het beste schot uit zijn carrière wist af te lozen op ons eigen doel, gelukkig stond de witte paal net in de weg. "Sorry", was het enige wat Roor kon zeggen tegen Ton Ojers van RTV-NH. Verboom dacht er anders over en begon aan een magnifieke solo die eindigde op het gras. Zijn verdienste had een assist kunnen zijn, maar helaas wist onze aanvoerder de bal niet in het net te schieten van 11 meter afstand. Eemnes leek tevreden met een punt en liet weinig van zich zien de tweede helft (of speelde wij zo goed?). Toch werd een verdwaalde voorzet van Eemnes omgezet in een penalty voor de bezoekers. Marcel 'Corneel' Verweij voelde zich weer even de gevreesde keeper uit zijn glorietijden bij ASV en vouwde zijn arm uit om de bal te toucheren. Gelukkig voor hem mistte de strijder van Eemnes hem, anders had zijn zaterdagmiddag wel heel anders af kunnen lopen.

Met de kop "Twee punten verloren" opende de Parool haar maandagkrant. "Het vierde heeft gestreden en heeft in periodes aardig voetbal laten zien de tweede helft, maar miste creativiteit voorin. Een zeer sportieve doch prettige wedstrijd."

Proost, Wilman

#derdehelft. Ter viering van de Heilige Romanus Melodus en zijn verjaardag eerder deze week kwam een groot deel van het vierde bijeen in de achtertuin van Elbert. Een gezellig avondje met veel gelach, mooie verhalen en anekdotes en genoeg bier liet zien waarom wij zo'n gezellig en uniek team zijn.

Wistjedat Mikey echt geen bier lust (zie DerdeHelft journaal, laatste bulletin), Chris een uitstekend flesje Berenburg gaf aan Elbert, ref Lawton ook present was, Roorstrid de was gaat doen, Bakvis weer eens half lag te pitten in de achtertuin van Elbert (en 's avonds gewoon weer... jaja), Mike kan praten met honden en dat Elbert 100 uitstekende bittersnackjes liet verorberen door zijn klanten en ondertussen 8 Bengaalse-nitraatpotten afstak.

2:2

Zondag 25 september, 16.07: Ricky ten Voorde maakt de 2-0 tegen de Nijmegen Eendracht Combinatie. RKC Waalwijk; een ploeg die voor aanvang van dit seizoen werd gezien als het pispaaltje van de Eredivisie, maar inmiddels het tegendeel heeft bewezen. Evenzo voor het verfriste vierde van de voetbalvereniging Altius. Het begon allemaal met een strijdvolle overwinning op SVM, geen spelersgeregel op vrijdagmiddag en 'vers', jong bloed.

24 september stond de wedstrijd Altius 4 - Argon 9 op het programma. Trainer/speler/coach Serge de Gooijer beschikte deze bekerconfrontatie over zijn volledige selectie (wat je kunt beschrijven als een unicum in de historie van Altius 4): "Elk voordeel heeft ook zijn nadeel. Het wordt schuiven en puzzelen om een ieder tevreden te houden binnen het 16-koppige sterrenensemble."

Waar het vorig weekend winderig en koud was, kon er vandaag weer aangetreden worden met een laagje vaseline op de wenkbrauwen en opgestroopte mouwen. " De nazomer is begonnen", aldus de grote weermannen van ons 'florissante' kikkerlandje. Bij zonnig weer en een compleet elftal horen daarom dan ook mooie en stralende foto's. Hans Molleman wist het gezelligste team van Altius vast te leggen in de vorm van een teamfoto, waarvoor dank (foto's volgen later).
Onder toeziend oog van Mark Lawton begon Altius deze wedstrijd sterk en fel. Er werd in rust gecombineerd en zorgvuldig omgegaan met balbezit. De jonge jochies van Argon 9 hebben Mano, leunend tegen de doelpaal, laten genieten van het zonnetje. "Zodra er eentje doorkomt laat ik de riem van Chris los, dan durven ze niets meer", laat de Spaanse guardian weten in een opmerkelijk interview met ElfVoetbal, die werd opgenomen tijdens de wedstrijd. Prima gevoetbald werd er wel, maar je moet er altijd eentje meer scoren dan je tegenstander wil je winnen. Drie corners, alle drie gevaarlijk, konden nog geen veranderingen maken op het scorebord van veld 2. Max Verboom kopte hem ala Toby Alderweireld richting de winkelhaak, maar deze werd er triomfantelijk uitgehaald door de jonge keeper van Argon.
De trekker werd uiteindelijk overgehaald door Jurriaan Bos. Een kenmerkende aanname, waarbij hij slim gebruik maakte van zijn (in mindere mate) omvangrijke achterste, gaf hem alle ruimte om iets magnifieks te verzinnen. Waar iedereen op een poeier wachtte, wist Bos hem over de keeper heen te liften in de verre hoek. "Nog maar twee cijfers op de weegschaal!!" 1-0.
De eerste 4 wissels konden ingebracht worden. De bruin aangebakken Fred Sierink stond nog maar net in het veld of hij wist de volgende trekker over te halen, ditmaal een trekker van een nog grotere klasse. Van ruimschoots 40 meter zag Sierink de keeper uit z'n goal staan en hij besloot daarom maar 'out of the blue' de bal naar voren te rossen. Onder luid gejuich van heel sportpark Berestein nam hij nog snel een interviewtje op met Barbara Barend. "Ik mikte hem op de kruising, maar hij ging in het doel", aldus Fredson. 2-0.

Terwijl de vedettes van het vierde zich richting de kleedkamers manoeuvreerde voor de benodigde rust, moest het achterste eerst tegen de krib gezet worden. "Er werd door een ieder om ons heen bier genuttigd, ik heb nog nooit zo hard naar de kleedkamer gerend om dit aanzicht te vermijden", aldus een chronisch dorstige Wilman.
Altius begon de tweede helft laks en te gemakkelijk."Ze hadden nog wel over(ge)wicht, maar Argon begon brutaler en minder bang te worden," beschreef Johan Derksen in zijn laatste colum. Vooral toen de 2-1 viel (buitenspelgoal) werd het spel anders. Altius begon moe te worden en werd onrustig. "Het is 6 graden warmer op zo'n kunstgras, cabaljo" liet Elbert gefrustreerd weten aan Jack van Gelder. Elbert begon het randje weer op te zoeken, de oude vertrouwde lange ballen werden weer zonder enig idee naar voren geroeid en er was geen systeem meer te zien in het spel van Alsius. De 2-2 volgde zodoende ook snel. Altius moest weer gaan scoren willen ze deze wedstrijd met 3 punten afsluiten. Een wereldpass van M. Wilman, strak op de schoenveter van Mike, kon niet worden afgemaakt door de Swammerdammer. "Als er een lantaarnpaal op het veld stond, kwam die daar vandaag nog niet eens voorbij", aldus Sjaak Wilman (voorzitter van de supportersvereniging 'Fier, fier 't bier: Altius vier!'). Zijn zoon wist kort daarna zijn assist op de vrijstaande Elbert ook niet te geven, nadat hij vier man ging passeren op de achterlijn en bij de vijfde stuk liep. "Heeft die uit de bidon van Bakvis lopen drinken in de rust?" klonk er zo hier en daar door de wandelgangen. Argon wist het niet meer gevaarlijk te maken en Altius verzuimde zijn kansen te benutten. 2-2, einde wedstrijd.

24 september liet anno 2011 goed spel zien de eerste 60 minuten, het bracht in 1991 Lorenzo Ebecilio op de wereld en de plaat 'Nevermind' van Nirvana kwam uit. En met de leus 'never mind' moeten wij deze uitslag ook maar verwerken in onze hersenpan.

Proost, Wilman

#derdehelft wistjedat Roor en Elbert graag met mosterd spelen, Villhaber de was heeft gedaan en Fredson dat nu gaat doen, Bakvis z'n ogen niet meer kon openhouden en 's avonds gewoon weer in de kroeg stond, dat het weer eens lang gezellig was op de club, Brandsen de geweldige uitspraak 'het zijn alleen maar figuren in ons team' had en dat Brandsen afscheid heeft genomen van zijn Calcio's? Wist je dat niet? Dan weet je het nu, volgende keer ben je er maar bij!

2:4

7 september bracht in 1958 de eerste aflevering van Pipo de Clown; bracht Anjolie Wisse en Karel de Eenvoudige op de wereld en het was de dag dat VVC '48 met 2-4 won van het altijd lastige Rijsoord in de 1e klasse C van de KNVB. Oftewel, een beter samengevatte inleiding kan ik niet geven voor de tevens op 17 september gespeelde wedstrijd Altius 4 - Bloemenkwartier 4.

Bloemenkwartier 4. Vorige week op papier met 5-0 gewonnen en daarom was dit dus de eerste pot voetballen voor de zwart-witte uit Loosdrecht. Fredson, Jur en Davey waren vandaag de afwezigen en Chris Bosch kwam terug voor zijn rentree (net zoals dat gras in de meeste gevallen groen is). Opvallend aanwezig was 'de Coach' met zijn varkenshaas filet, genaamd Lucas Bos.

Op een kille, winderige herfstdag in september kwamen de sterren van Altius 4 het veld op. Manolito Rodriguez vond het net zoals negen andere spelers van Altius 4 te koud om op het veld te staan in de regen: "Een warming-up die meer deed denken aan een scene uit de film The Day After Tomorrow, wat een afstraffing om met dit weer op het veld te staan.". Geteisterd onder de welbekende commando's van 'de Coach', die zich schaamde voor deze wanvertoning van zijn onderdanen, liepen de mannen het veld weer op voor de aftrap van de wedstrijd.
Een wedstrijd die het eerste kwart van de wedstrijd twee kanten opging. Bloemenkwartier had een paar handige en rappe spelers in de gelederen staan (rechtsbuiten, rechtshalf) die het Altius lastig zat maakte. Daarentegen hebben wij zeeen van ruimte en tijd gekregen om het rustig uit te spelen op andere delen van het veld. Het liep niet lekker bij Altius en er werd veel onnodig balverlies geleden. Op een schot van Bakvis en een gevaarlijke crosspass van Wilman op Elbert na werd er vrij weinig gecreëerd. Tot het moment dat Elbert goed door bleef rennen richting de keeper, zodat Mike 'Hunter' van den Brink uit de daaropvolgende kluts zijn eerste doelpunt van het seizoen (eindelijk) mocht afturven. 1-0 voor Altius. Het bleef in de eerste helft op hetzelfde pitje doorgaan en het was vaak niet om aan te zien. "Ik zag spelers op de meeste rare momenten acrobatische bewegingen maken die nergens voor nodig waren", aldus Tom Bakvis die de nadruk legt op de aanname op de hak van Mikey bij een ingegooide bal. De gevaarlijke rechtsbuiten van Bloemenkwartier wist voor rust de stand op 1-1 te brengen met een vrije trap die Mano voorbij zag vliegen.

Na rust kwam Bloemenkwartier met een aantal wissels die verandering in het spel brachten. "Kelvin van der Veen, het gevreesde broertje van reserve-captain Rico uit het 1e van Altius, kwam erin en liet Bloemen de lange bal op hem spelen. Dit gaf de rappe rechtshalf en rechtsbuiten de mogelijkheid om aan te sluiten en de bal mee te krijgen van Van der Veen", aldus analyticus Jan van Halst in het programma Studio Voetbal. De 1-2 volgde ook snel nadat de grote spits van Bloemenkwartier de bal wist door te koppen op de snelle buitenspeler. Altius kwam even later al snel terug met een antwoord. Een verkeerde ingooi van Wilman - niet gezien door de scheids - kwam via Bakvis terecht bij Richarde 'Gere' Villhaber die de bal triomfantelijk in het dak van het goal wist te rossen. Altius liep daarna echter al snel weer achter de feiten aan en liet zich eenvoudig wegspelen het laatste deel van de wedstrijd. Een 2-4 eindstand als gevolg. Om terug te komen op de inleiding, het was een eenvoudige nederlaag die zeker niet nodig was geweest als we zuiniger met onze kansen omgingen. Een wedstrijd die we snel uit het geheugen moeten wisse(n) (a-haaa!).

Proost, Wilman

Wistjedat wij bij deze Lars Folkertsma bedanken voor de tijd om ons te fluiten; het de eerste keer sinds lange tijd is dat we op donderdag al wisten dat we genoeg man zouden hebben; we veel kousen missen (kijk dus goed in je kledingkast); Ron Brandsen bijna langs de Bart Smit was gegaan voor een opblaasstoel onder de douche; AltiusTV ook weer aanwezig was en dat het nog láng gezellig was na afloop van de wedstrijd mede dankzij barkeeper J. Ruijter?

3:4

Het kan geen toeval zijn dat Canada de oorlog met Duitsland verklaarde op 10 september '39, de Vierde slag bij Kawanakajima plaatsvond op 10 september 1561 en SVM 6 - Altius 4 zich afspeelde op 10 september 2011. Met 12 soldaten op scherp vertrokken wij richting het pitoreske Maartensdijk voor onze eerste competitiewedstrijd van het nieuwe seizoen.

1127, UTC-2 ZULU time. Gekenmerkt met slippers, zonnebrillen en T-shirts pareerde Altius haar verlangens tegen de alcoholische versnapering van twee tafels verderop. Zonder Villhaber, Jur (was donderdag aanwezig bij trainen, jaja!) en Brandsen mochten we aantreden tegen het zesde elftal van SVM. Los van het feit dat we nog geen wedstrijd gespeeld hebben, is SVM op papier altijd een geduchte tegenstander.
"Het zijn fysiek sterke mannen, maar dat moet voor mij geen enkel probleem zijn", aldus breedkikker Wilman.
De wedstrijd was nog geen tien minuten bezig of SVM wist al te profiteren van de ruimtes die ontstonden achter het nieuwe centrale middenveld, bestaande uit Bakvis en Elbert. Een simpele 1-0 voor de sportvereniging Maartensdijk. Serge de Gooijer en Chris Bosch bekeken het schouwspel vanaf de zijkant en brachten advies mee aan de as van het veld. Bakkie en Elbert waren weer scherp en brachten extra olie op het vuur, Verboom was zeer sterk in al zijn duels en Verweij wist de deur weer ouderwets op slot te houden. Er werd in stijgende lijn iets meer gebruik gemaakt van de zijkanten en werd er hier en daar met passes rekening gehouden met het hoge gras. Davey Trappenburg werd halverwege de eerste helft weggestuurd richting de keeper van SVM. Het was een keuze van afleggen op Van den Brink of zelf schieten. Voor de handliggend wist Trappenburg met een precisie van een periscoopvizier de 1-1 zelf binnen te schuiven. Altius begon er in te geloven en bleef doorstomen en doortanken. Veel overtredingen van beide kanten brachten echter het tempo laag naar beneden. Een vrije trap van Elbert van ver uit de 16-meter kwam op het hoofd van Verboom, die na een uitstekende loopactie de 1-2 op het scorebord bracht. De wedstrijd werd steeds grimmiger en ontpopte zich steeds meer tot een waar veldslag. Terwijl debutant Fred Sierink onderuit werd geschoffeld, kon hij de harde lage bal van Tom 'Bakkie' onbewust intikken in zijn duikeling. De oververmoeide Rene van der Gijp kan nog steeds genieten van deze beauty's. " Dit zijn de goals waar ik ze wekelijks op heb zien trainen in hun tijd bij Wigan Athletic". Rick Roor, die zich volgens onze manager De Gooijer steeds beter ontwikkelt, wist niet van stoppen met deze tropische temperaturen. Het veroveren van de bal en het daaropvolgend passeren van drie man voelt als het waarmaken van een jongensdroom bij de 20-jarige Hilversummer. "Het is af en toe nog lastig als je de bal aan je voeten hebt en je drie verschillende aanwijzingen hoort van diverse teamgenoten. Maar bij zo'n actie als net heb ik even niets in mijn hoofd", verklaart Roor aan Jan-Joost van Gangelen in de rust.
Na rust werd het harde spel voortgezet en werd het des te moeilijker om rust in de ploeg te houden. Zeker gezien de aansluitingstreffer uit een standaard situatie van SVM werd het voetbal er niet beter op. 2-3 (te zien op het filmpje hieronder). Het werd een kwestie van der op of der onder. Enkel met 3 punten waren wij tevreden vandaag. De 37-jarige Offerhaus verrichte veel loopwerk in de achterhoede van Altius en maakte het de aanvallers van SVM moeilijk, daar waar ze er doorheen kwamen stond daar altijd nog de (opnieuw) goed keepende Mano. Terwijl Elbert het 'spelen op het randje' weer eens opzocht, zocht Bakvis steeds meer de confrontatie op met zijn acties. Met een fiks duel als gevolg waarbij zowel Bakvis als de aanvoerder van SVM van het veld werden gestuurd. Gelukkig wist Elbert op aangeven van Van den Brink de 2-4 te maken en daarmee de eerste 3 punten van het seizoen binnen te slepen vlak voor tijd.
Helaas besloot de scheidsrechter, die de wedstrijd verder goed onder controle hield, om SVM nog een penalty te gunnen waardoor de uitslag op 3-4 werd gezet. Met een zeer logische uitspraak van Wilman daaropvolgend met nog maar 20 sec. op de klok: 'Dit kan toch niet, we stoppen er mee hoor!' Een goed resultaat mannen! Volgende week gaan we er weer tegenaan tegen Bloemenkwartier 4. Tot donderdag!

Proost, Wilman

Wistjedat van de 4 debutanten er vandaag 3 scoorde; Van den Brink de shirtjes gaat wassen; Elbert, Roor en Bakvis de bar- en keukendienst op zich namen en 'de trainer' Lucas Bos verontwaardigd is over het niet benoemen van zijn naam op deze site. "Weg met die site. Ik word nergens genoemd. Zonder mij had dit team niet uit deze mensen bestaan"