3:2

De Titanenstrijd FC Hilversum B1 – Altius B1

Al vroeg in de competitie was het duidelijk dat de strijd om het najaarskampioenschap zou gaan tussen FC Hilversum en Altius. Vandaag is het dan zo ver. De twee rivalen zullen elkaar treffen op Sportpark Crailo om in een onderling duel uit te maken wie de sterkste is.

Vanochtend bij het ontbijt, zien Timo en ik dat het onophoudelijk regent zoals was voorspeld. Volgens diezelfde voorspellingen zou het rond het middaguur droog moeten worden. Maar hoe ligt het veld er dan bij? Op de sites van de clubs zien we dat veel wedstrijden al zijn afgelast maar FC Hilversum – Altius gaat nog steeds gewoon door. We halen Sandra op uit Kortenhoef en gaan naar Crailo. We komen langs de hockeyvelden en de golfclub, met links het opslagterrein van de spoorwegen en onder het ecoduct door. Steeds verder van de bewoonde wereld. Sandra zegt dat ze dit altijd een rare ongezellige plek vindt. En inderdaad, zeker in de druilerige regen, is het net alsof we naar een geheime afgelegen locatie gaan waar twee rivaliserende bendes hebben afgesproken voor een illegale knokpartij. We stappen uit op het parkeerterrein. FC Hilversum, opgericht in 1906, is hier sinds 1969 gevestigd. Zoals zoveel bouwsels uit die tijd, is ook de accommodatie van deze club oud geworden, opgeknapt, oud geworden en weer opgeknapt. Er spreekt volharding uit. 'Wij zijn taai!' We slenteren het terrein op langs de kantine. In het hol van de leeuw brandt licht. Als we binnenkomen lijkt het gebruikelijke geroezemoes even te verstommen. Vanachter een soort grote ontbijttafel kijken spelers van FC Hilversum ons geringschattend aan. Het is de B1. We herkennen er een paar van de teamfoto op hun site. Dat zijn ze dus. Er wordt wat gefluisterd en gegniffeld. We gaan bij het raam zitten, aan een kantinetafel waarvan ik aanneem dat 'ie al tot de inboedel heeft behoord die in 1969 naar hier is meeverhuisd. We kletsen wat en kijken herhaaldelijk naar buiten om te zien of het al is gestopt met regenen. Een voor een zien we de rest van de ploeg ook het terrein op komen. Heel de Altius B1 verzamelt zich rondom dezelfde tafel en alle gezichten stralen zelfvertrouwen uit. Op één na. Bastien is ziek. Hij is wel gekomen maar zal niet spelen. Hij zit ineengedoken in zijn jas en ziet er inderdaad belabberd uit. Zijn moeders kippensoep, noch de maximaal toelaatbare hoeveelheid Paracetamol hebben hem fit kunnen krijgen voor de wedstrijd. Hij baalt er duidelijk van en ik eigenlijk ook wel. De ploeg is dus niet op volle sterkte en vooral in de verdediging kunnen we een kracht als Bastien eigenlijk niet missen. Gelukkig heeft Cor nog versterking kunnen regelen in de persoon van Jeroen, die met zijn vader even tevoren nog in de auto zat op weg naar Tilburg en halsoverkop is omgedraaid richting Crailo. Hoe cool is dat! Montse, die volgens eigen zeggen zenuwachtiger is dan Ruben, loopt steeds heen en weer tussen de kantine en de bestuurskamer. De scheidsrechter is een zeer precieze man en wil zijn papierwerk compleet en zonder fouten in orde hebben. Hij laat zelfs de grensrechters bij zich roepen voor laatste, kennelijk heel belangrijke instructies. Dus Edwin, die je volgens mij niet zo heel veel meer over 'vlaggen' hoeft te vertellen, gaat zich, met een blik van.'ik ben benieuwd', gehoorzaam melden. De B1 van Hilversum is weg. Ze hebben zich al teruggetrokken in de kleedkamer. Altius gaat zich ook omkleden en ik ga naar buiten. Ik moet nog een peuk hebben voordat de strijd losbarst. Zo'n tien minuten voor aanvang zitten Sandra en ik op de overdekte tribune die langzaam wat drukker wordt bevolkt door, niet alleen de harde kern van supporters maar deze keer opvallend meer Altius-fans. Het doet mij plezier te merken dat het belang van deze wedstrijd ook buiten de B1 wordt gevoeld. Het geroffel van de regen op het golfplaten dak van de tribune is gestopt. Beide partijen staan klaar. Oog in oog. Het gaat beginnen.

12.40 u. Hilversum trapt af en laat meteen al zien dat zij er geen gras over laten groeien. De duels zijn fel en dat leidt na drie minuten tot een vrije trap. De bal wordt klaargelegd halverwege de helft van Altius. Op links, vlak aan de zijlijn. De scheidsrechter fluit en de bal vliegt met een boog richting Tom zijn doel waar hij zomaar wordt binnengelopen. Ontsteltenis op de tribune. Met ongeloof noteer ik de openingstreffer. 12.43 u. 0 – 1! De klap komt hard aan. Als Altius de bal op de middenstip legt, praten we elkaar op de tribune moed in. 'Niks aan de hand. Kan gebeuren. Gewoon rustig opnieuw beginnen.' Op het veld lijken onze mannen hetzelfde te denken, maar blijken aangeslagen. Twee minuten later komt Hilversum met wat overtikken door de verdediging van Altius dat nerveus probeert in te grijpen. Tevergeefs. Ook Tom kan met de beste wil niets uitrichten en krijgt de tweede klap te verwerken. 0 – 2! Aan de overkant discussieert Cor met de scheidsrechter. Het zou buitenspel geweest zijn. Maar de gedreven arbiter valt niet te overtuigen. De kans op de spannende titanenstrijd die iedereen verwachtte lijkt verkeken. Altius moet opnieuw herpakken en tegen de verwachting in volgt er een fase in de wedstrijd waarin het spel zich steeds meer verplaatst naar de helft van Hilversum. Het is alsof er in de hele ploeg een extra portie adrenaline vrij is gekomen. De pass-jes komen weer beter aan, de verdediging staat er weer en de samenwerking tussen het middenveld en de voorhoede begint weer te werken zoals we dat gewend zijn. Mathijs knokt zich op rechts richting cornervlag en geeft de bal voor. Via Timo komt hij bij Thom terecht die uithaalt. Het schot mist aan kracht en belandt in de handen van de keeper. De eerstvolgende vrije trap is voor Altius. Vanuit de linker hoek schiet Koen de bal naar de tweede paal. Timo ziet hem op zich af komen, op buikhoogte. Te hoog voor zijn schoen, te laag voor zijn hoofd. Hij probeert de laatste optie, maar krijgt zijn kuif niet tegen de bal. Het geloof komt terug in de wedstrijd, zowel op de tribune als op het veld. Hilversum probeert voetballend van de eigen helft te komen maar wordt daarbij hinderlijk in de weg gelopen door Max die bij herhaling een counter in de kiem weet te smoren. De keren dat Hilversum het middenveld oversteekt komt het Ruben, Dany en Niels tegen die alle drie duidelijk met zichzelf hebben afgesproken om geen grassprietje ruimte meer weg te geven. Omdat het er weer pittig aan toe gaat fluit de precieze scheids regelmatig voor een overtreding. Er ontgaat de man niet veel. Veel vrije trappen zijn het gevolg maar aan geen van beide kanten leiden ze tot een doelpunt. Dan zien we Koen vanuit het midden Timo aanspelen. Die is zijn mannetje kwijt maar krijgt hem niet tussen de palen. Even later Hamid met een stevige poeier die helaas op de borst van de keeper belandt. Steeds vaker lukt het Milan en Max om het balbezit op het middenveld te heroveren en het direct om te zetten in een aanval. Nu pas heb ik het gevoel dat ik naar een B1 zit te kijken die de smaak weer goed te pakken heeft. Hilversum heeft er nu ook duidelijk meer moeite mee. De aanvallen van Altius worden steeds gevaarlijker en Hilversum heeft steeds meer overtredingen nodig om het tij te keren. Vrije trappen te over maar doelpunten blijven uit. Dan zien we de keeper van Hilversum met de bal in de handen net buiten zijn eigen 16 terecht komen. Da's een handsbal! en dus een vrije trap voor Altius op een hele mooie plek. Op de tribune zit iedereen op het randje van zijn plank. Hamid neemt 'm en knalt de bal hard in de muur. De bal komt terug en Koen haalt nog eens flink uit maar de bal vliegt aan de verkeerde kant van de doelpaal over de achterlijn. De spannende momenten volgen elkaar nu snel op. Aanvallen, vrije trappen en counters. Er gaat een doelpunt voor Altius vallen. Ik weet het zeker. Dan weer een vrije trap voor Altius, halverwege de eigen helft. Iedereen is op de helft van Hilversum en Tom gaat 'm nemen. Hij schiet de bal met een boog naar Koen. Dan gaat het heel snel. De bal komt bij Mathijs die hem weer terug geeft op Koen. En wat denkt Koen..? Precies! Deze keer is de keeper van Hilversum te laat en hij ziet de bal achter hem in zijn netje vliegen. 2 – 1! Met heel hard werken en een flinke dosis veerkracht heeft Altius zich weer in de wedstrijd geknokt! Hilversum zet nu nog een tandje bij en het spel wordt nog feller. Tussen de bedrijven door loopt Koen op het middenveld nog even tegen een gele kaart op. Maar de aandacht gaat al snel naar de gebeurtenissen voor het doel van Tom. Niels, Dany en Ruben krijgen het zwaar te verduren maar blijven de zaken goed oplossen. Dany moet achter een snelle spits van Hilversum aan. Ongeveer vanaf de rand van de middencirkel denderen de kemphanen in volle vaart op Tom af. Ik kan me haast niet voorstellen dat dit zonder botbreuken gaat aflopen. Ik heb het idee dat ze Tom finaal ondersteboven gaan lopen en dwars door het net én de afrastering in het kreupelhout achter het doel zullen verdwijnen. Leida die naast me zit begint te schreeuwen. 'Glijùh!...Glijùùùh!' Ik denk, 'Ik hoop niet dat Dany het hoort, want dat draait uit op een penalty.' Maar Dany glijdt wel, en tikt met het puntje van zijn rechter schoen de bal voor de voeten van de aanvaller weg. Ik haal opgelucht adem en noteer, 'Dany, sliding in 16, geniaal!.' Ook Niels zit er strak op en werkt de bal buiten de lijnen. Even later zien we ook Milan met een stevige sliding de bal onderscheppen. Minstens zo spectaculair maar niet geheel schadevrij. Zijn tegenstander gaat met groot gevoel voor drama tegen de zoden. Het spel gaat verder maar wordt even later toch stilgelegd want de onfortuinlijke aanvaller lijkt toch verzorging nodig te hebben en wordt gewisseld. Altius blijft lekker combineren. Milan en Hamid tikken over op het middenveld en krijgen de bal bij Timo. Die geeft 'm voor op Thom, maar die komt nét iets te hard inlopen en krijgt de bal op z'n dijbeen waardoor de bal over het doel vliegt. Dan klinkt het rustsignaal. Leida stoot me aan en zegt, 'Spannend hè, zou het nog lukken denk je?' 'Volgens mij gaat het goed komen.'zeg ik stellig, 'Voetballend zijn we beter en het grootste deel van het spel heeft zich afgespeeld op de helft van Hilversum. Die gelijkmaker gaat nog wel vallen.' Ik steek m'n pen in mijn binnenzak en neem een peuk.

Een slordig kwartiertje later zitten we weer op de tribune en de tweede helft begint. Hamid en Timo zitten op de bank. Jeroen en Kay zijn er in gekomen. Altius trapt af en gaat er weer fanatiek tegenaan. 'Goed zo,' denk ik, 'Gewoon verder waar we gebleven waren.' Mathijs knokt voor wat 'ie waard is en weet zich te ontdoen van een lastige verdediger. Mathijs is sneller en kan vanaf links door naar de goal. Maar veel tijd wordt hem niet gegund en hij krijgt de bal niet langs de keeper. Ook nu weer veel spelhervattingen maar de corners en vrije trappen gaan er niet in. Het spel wordt wat rommeliger en harder. Ruben, die ook in de eerste helft met succes de taak van Bastien op zich heeft genomen laat zich wederom niet zomaar van de bal lopen. Hij wordt met een forse duw in de rug tegen de grond gewerkt. De zoveelste vrije trap. Aan de overkant wordt Niels onderuit geschoffeld, maar de scheidsrechter fluit niet. De aanval van Hilversum mag doorgaan en kan met moeite door Dany en Ruben onschadelijk worden gemaakt. Er volgt nog wel een zwak schot op doel, maar Tom heeft de bal te pakken. Niels blijkt geblesseerd te zijn en moet worden gewisseld. Hamid komt er weer in en Max neemt de verdedigende taken van Niels over. 'Dat gaat hem ook wel lukken,' denk ik, en inderdaad, met volle overgave laat hij zich, ook op die positie, de kaas niet van het brood eten. Even later gaat Koen onderuit en moet met een natte spons weer op de been worden gebracht. Het spel kan weer verder maar loopt nog niet zo lekker als aan het eind van de eerste helft. Op de tribune begint men zich ook een beetje zorgen te maken. Bij een aanval van Hilversum weet Tom de bal nog maar nét voor de doellijn weg te grissen. Mathijs wordt gewisseld en Timo is zijn vervanger. Er volgt een corner voor Altius. Op rechts staat Thom bij de cornervlag en schiet de bal keurig midden voor het doel. Kay krijgt hem wel voor de voeten maar kan niet hard genoeg uithalen. De bal wordt weggewerkt door een verdediger en Milan weet hem te onderscheppen. Hij raakt 'm lekkerder maar het schot belandt in een kluitje spelers en uiteindelijk bij de keeper. De ideeën achter de aanvallen van Altius zijn er wel, maar het lukt niet meer om Hilversum op zijn eigen helft terug te dwingen. Hilversum wordt gevaarlijker. Hun linker vleugelspits is een zware kluif voor de verdediging. Bij een poging om hem tegen te houden krijgt Dany een schoen tegen zijn hoofd en hij krijgt een vrije trap mee. Helaas ook nu zonder resultaat. Ondanks dat de gemoederen wat verhit raken blijft Jeroen op het middenveld koelbloedig de bal veroveren, netjes afspelen en zodoende nieuwe aanvallen mogelijk maken. Maar de verlossende gelijkmaker lijkt nog ver weg. Dan wordt Kay gewisseld voor Mathijs. Omdat het spel even stil ligt, maakt Edwin van de gelegenheid gebruik om een losgeschopt graspolletje netjes terug te leggen en aan te stampen. Hij neemt een bescheiden applausje van de tribune in ontvangst en haast zich terug naar zijn positie. 'Zeker instructies van de precieze arbiter.'denk ik, en concentreer me weer op de wedstrijd. Die gaat nu in volle vaart heen en weer. Voor beide goals ontstaan bloedstollende kansen die nét niet worden afgemaakt. Even later gaat Max er uit en Kay komt er weer in, maar de tijd begint te dringen. Dan moet ook Timo een fikse schop incasseren en krijgt een vrije trap. Koen gaat 'm nemen. In de linker hoek legt hij de bal zorgvuldig klaar. Tom komt uit zijn doel en gaat aan de andere kant in de 16 staan. Het is nu alles of niets. De bal krult het strafschopgebied in waar 'ie door de keeper uit de lucht wordt geplukt. Even daarna vliegt alles richting Altius-doel, achter de bal aan die over alles heen bij een ontsnapte spits terecht komt. Links en rechts wordt 'buitenspel!' geroepen maar Edwin houdt terecht zijn vlag omlaag. Hij kwam van eigen helft. Er is niets meer aan te doen. 3 – 1! Aan de overkant ontploft de duck-out van Hilversum. Hier op de tribune is het stil. Ontdaan zitten we elkaar een beetje aan te kijken. Maar Altius heeft alweer afgetrapt en gaat er opnieuw tegenaan. Die bal móet en zál er nog een keer in. Ze slepen er nog een corner uit. Mathijs schiet de bal voor het doel. Met moeite stompt de keeper de bal weg die terechtkomt voor de voeten van Milan. En nu, nu lukt het wel. Milan haalt uit en de bal vliegt er in! 3 – 2! Eindelijk! De tweede goal. Hij valt te laat maar voelt niet minder goed want hij is zó verdiend! En weer gaat het spel verder. We zitten inmiddels in de blessuretijd als een spits van Hilversum buitenspel wordt gegeven. Meteen legt Tom de bal klaar en gebaart iedereen naar voren. Met een grote boog vliegt de bal richting het doel van Hilversum. Even denk ik, 'Stel je voor dat 'ie er zomaar nog een keer in gaat.' Dat zou het spektakel helemaal compleet hebben gemaakt. Maar helaas. Voordat de bal weer op de grond is, klinkt het eindsignaal. Het is gebeurd.

Ondanks de snelle 2 – 0 achterstand, is het toch nog een spannende titanenstrijd geworden. Met een vastberaden vechtlust en een enorme veerkracht heeft Altius zich weten terug te knokken in de wedstrijd. En daarvoor petje af! Als ik dit zit te schrijven, komt Timo binnen. Hij vertelt dat FC Hilversum, in het voorjaar opnieuw bij Altius in de competitie zit. Ik moet denken aan wat ik Marc van Bommel onlangs heb horen zeggen. 'Het kon best eens zijn dat deze uitslag dan in ons voordeel gaat werken.' Dat vond ik wel een goeie.

Jongens, komend voorjaar gaan we 't wel weer even rechtzetten.

Vincent.