3:4

'Met een schone lei beginnen'

Omdat er vroeger in de Noorderbuurt van Huizen al een vereniging voetballers bestond (het huidige SV Huizen), ging een groepje jongelui, allen voetballiefhebber, een eigen club in het eigen Zuiderbuurtje oprichten. De Zuidvogels waren geboren. In 1928 werden de spelers aangewezen op een tolhuis omdat er nog geen kleedkamers waren. Door een gebrek aan trainers trainde de Zuiderlingen met elkaar. 84 jaar later is HSV de Zuidvogels - met 73 teams - de grootste club van Huizen en behoort het tot de grootste clubs van 't Gooi en omstreken.

Voor de verandering speelden wij eens iets later. 12.45 was het tijdstip voor aanvang. Genoeg tijd om nog dingetjes te regelen, daar waar vele uit ons team er al een halve dag op hebben zitten. Luiertjes verschonen, stofzuigen, boodschappen doen, de stad in, op bezoek bij de schoonouders. Taferelen waar wij, nu ik spreek voor de jongeren uit het team, niets van af weten. Sterker nog, ik moet er niet aan denken. Toch was Wilman er ook al relatief vroeg uit. Het zal waarschijnlijk wel komen omdat de beste jongen niet uit geweest is op de vrijdagavond. Een rustig avondje Van der Gijp, voetbalhooligans uit Polen en WhatsAppen op de bank. Het juiste recept ter voorbereiding op een bloedstollende wedstrijd. Zal je denken.

De Daltonstraat was ditmaal niet het opstappunt. Chris Bosch, iemand die als aanvoerder de jeugd graag op het sleeptouw neemt, had door dat de band met jongens iets te makkelijk werd. Hij wilde gezag uitstralen en graag boven de groep staan. Hij verkoos een eenzame rit richting Huizen. Vanwege het relatief late aftraptijdstip, waren de jongens uit Hilversum Oost (Verboom en Roor, red.) al vroeg uit de veren. Zij kregen samen met Wilman de taak om de shirtjestas bij de Arubalaan op te halen. Emmy had de shirtjes gewassen (waarvoor dank), maar zoonlief was in de straat die kruist aan de Surinamelaan een zwembadje aan het plaatsen en kon vandaag niet meedoen. Verboom zat achter het stuur. Iets wat hij al een aantal weken niet gedaan had. In de Polo van zijn zuster, waar hij al helemaal niet vaak in gereden had, werd dat een heus avontuur richting de laan van Aruba. Met hulp uit hogere regionen werd via de iPhone een route bepaald. Een omleiding hier en een afsluiting daar zorgde voor de nodige perikelen in de wagen. Roor, die moeilijk te vertrouwen is op het wegennet van 't Gooi sinds Huizen-uit 2010, wist ditmaal wel als co-piloot de wagen naar bestemming te leiden. Na een succesgroet, overhandiging van de shirtjestas en een ferme handdruk verlieten de jongens uit Oost Elbert en gingen zij op pad richting de kraker van vandaag. Want tja.. Waarom is Pamela Anderson altijd op tijd?

Jawel, 'tiet zat'. Een zeer relaxte voorbereiding op deze wedstrijd. Het team stond al een lange tijd voor de wedstrijd klaar om te beginnen en wilde graag dit seizoen winnend afsluiten. Na twee keer op rij uit gewonnen te hebben moest Zuidvogels opnieuw een prooi worden voor de Oranje struisvogels van 't Berestein. Want vandaag zal de laatste wedstrijd van het seizoen worden. Een 5e plek, en daarmee voorronde Europa League, was al veilig gesteld en deze wedstrijd werd enkel voor de formaliteiten gespeeld. Los van de resultaatgerichte visie is het altijd leuk om met de mannen op het veld te staan. De sfeer zat er in de kleedkamer al goed in. Hoewel clown Fred, terminator Corneel, Brakvis, Robert en elfie Van Dijk gemist werden, werd het team opgevuld met Besemer en Timbapao de Pinho Souza. Twee spelers die vandaag wel eens belangrijk konden worden.

De warming-up begon goed en serieus. Maar vanwege enkele technische problemen aan de kant van Zuidvogels 11 duurde het allemaal iets langer. Het team aan de overkant stond nog maar met 8 man op het veld en probeerde hier en daar op de club wat spelers op te trommelen om nog even 90 minuten bij hun mee te vlammen. Terwijl de helft van ons team aan het 'schenen' was (lees: de bal met de scheenbeschermer zo hoog mogelijk de lucht intrappen) en de andere helft vrije trappen van 40 meter in de kruising probeerde te krullen, kwamen er 8 nieuwe spelers het veld opdruppelen. De scheids had er ook geen zin in, dus mocht er een speler van de thuisspelende ploeg het fluitje overnemen.

Met lichte kramp in de vingers en waterige ogen zal ik nu maar aan het laatste wedstrijd gerelateerde stukje van het seizoen beginnen. Altius trapte af en begon wat bangerig aan de wedstrijd. Dit had te maken met eerste ontmoeting van het seizoen die wat onvriendelijk eindigde. Er stond vandaag echter in grote lijnen een ander team op het veld waardoor deze angst enigszins overbodig was. Felheid was miniem, passen waren onzorgvuldig en ook de offensieve druk naar voren was niet aanwezig op sportpark De Wolfskamer. Zuidvogels begon dan ook sterker aan de wedstrijd. Voorin liep het broertje van Ryo Miyachi (Japans huurlingetje die vorig seizoen in 010 speelde, kent u hem nog) die een aantal keer op snelheid er van door ging. Daarnaast was de tweede bal veelvuldig voor de rood-groene. Ondanks dat was het toch Jeroen Besemer die Altius op voorsprong zette. Villhaber werd de hoek in gestuurd en zette op zijn beurt Besemer alleen voor het goal. Het was een koud klusje voor de topscoorder van het zaalvoetbalteam Bloemenkwartier 8 (43 doelpunten) om ook deze bal erin te schieten. Altius stond na een kwartier spelen dus al mooi op een 0-1 voorsprong. Tim en Villhaber gingen op het middenveld goed de strijd aan. Tim zorgde voor de creativiteit, waar Villhaber - zoals gewoonlijk - meer voor het brute werk kwam. Er leek dan ook even geen vuiltje aan de lucht. Totdat Mano Wilman laag aanspeelde. Wilman kreeg opeens uit het niets de film Huizen thuis en het vervolg Posthoorn uit te zien. Ditmaal nam hij dan ook het juiste besluit de bal rustig in te tikken. Maar inderdaad u leest dit goed, Mano speelde de bal in op Wilman. Mano, de keeper. Het had een Wilmannetje 2.0 als gevolg. 'Variatie is altijd leuk', verklaarde Wilman tegenover Jan van Halst na afloop. De bal belandde tussen Mano en de Miyachi, waar Miyachi uiteraard sneller was en de bal in het goal prikte. 1-1. Altius was nog steeds het team met de meeste kansen en bleef ongelukkig op 1-1 steken in de rust. Besemer miste een soortgelijke kans als bij de eerste goal, Davey raakte een bal verkeerd maar ook Miyachi's ballen werden gepakt door de goedkeepende Manolito.

Na de rust begon Altius gelukkig feller. Het had inmiddels Mikey van den Brink in het team gekregen. Mikey van den Brink staat het gehele seizoen al bovenaan in de topscorerslijst. Een knappe prestatie die geëvenaard dreigt te worden door Davey Trappenburg. Laatstgenoemde is inmiddels teruggekomen op een achterstand van 1 doelpunt en het kon hem vandaag wel eens gaan lukken om hier overheen te komen gezien zijn vorm de afgelopen weken. Tot overmaat van ramp werd Brinkie de Swammerdammer ook nog eens op de linkshalf-positie geplaatst. Een luxeprobleem voorin verklaarde dit besluit.

Altius was sterker, maar het was ditmaal Zuidvogels die een voorsprong op het scorebord mocht laten zien. Er was in de rust ook gewisseld van scheids, opnieuw een speler, en die weigerde de vlagsignalen van Brandsen. Teamgenoten gaven al aan dat dit inderdaad een buitenspelletje was, maar toch scoorde Miyachi jr. zijn tweede van vandaag. Alweer een goal die de Huizenaren in de voeten werd geschoven. Altius pikte dit gelukkig niet langer en maakte zichzelf eindelijk is boos vandaag. Het begon haar eigen spelletje te spelen en maakte het de Zuidvogels lastig. Op links was het Davey die weggestuurd werd door De Gooijer. Davey had de topscorerbeker in het vizier, maar besloot de bal toch in teambelang keurig af te leggen op Besemer. Die op zijn beurt de 2-2 binnenprikte vanaf 16 meter. Sportpark De Wolfskamer trilde op zijn grondvesten. Euforie was te horen van hier tot aan de Franeker. Altius kreeg eindelijk weer honger naar de bal en wist duels te winnen. Wilman, die zijn waardeloze eerste helft deels achter zich liet, kaatste op rechts de bal als Van Tiggelen op Villhaber. Ze liepen 1 op 1 voorin. Een prachtige swing ala Mühren belandde bij Trappenburg. Hij dacht geen seconde na en nam de bal vol op zijn pantoffel. Goed en 'oh wat een goal'. Ongelooflijk zoals hij die bal oppakt in die hoek daar. Wat een weergaloos doelpunt. Klopt, de stand in het topscorerklassement is inmiddels gelijk.

Altius stond weer voor. 2-3 was de stand. Zuidvogels kwam er nog wel een paar keer uit, maar werd nooit echt gevaarlijk. Schoten belandde of in de handen van Mano of ergens in het struikgewas achter hem. Mano liet zijn karakteristieke kwaliteiten dan ook weer zien door dat soort ballen niet te gaan halen. 'Lui varken', galmde uit de keel van een Zuidvogel-speler over het veld (wat er overigens zeer keurig bij lag, en dat voor het einde van het jaar). Maar Altius liet zich niet meer kennen en speelde de wedstrijd zorgvuldig uit. Wilman croste ouderwets open op de linksbuiten, ditmaal Besemer. Hij legde de bal voor bij de tweede paal. De tweede paal waar Mikey stond te wachten. Hij klom vakkundig op de schouders van de Zuidvogel-verdediger en kon de bal zo binnen knikken zoals Gullit het deed in '88 tegen West-Duitsland. Het stond inmiddels 4-2 en Mikey staat weer eerste in het klassement. Met nog een paar minuten op de klok was het 'wedstrijd'-gevoel er al uitgespeeld en werd er op een laag tempo door getikt. Timbapao liet wat nieuwe YouTube-truucjes zien en Villhaber ging nog even voor dat doelpuntje. Je had het verdiend, maar helaas. Miyachi werd er aan de kant weer ingebracht en zorgde nog voor wat spektakel door 4 man van Altius te passeren. Met een doffe knal passeerde hij Mano. Goed voetballertje. Helaas 3-4, maar toch weer 3 punten. Het was direct het einde van deze wedstrijd, van de competitie en van het reguliere seizoen.

Een seizoen waar wij trots op terug kunnen kijken. Een seizoen wat is geëindigd op de 5e plek van de ranglijst. Een resultaat wat staat. Zeker gezien de teleurstellende prestaties van voorgaande jaren. Vers bloed heeft er voor gezorgd dat Altius 4 weer meedoet in de top, Wilman weer zijn Wilmannetjes kan uitvoeren en Mikey topscoorder is geworden. Besemer en Tim bedankt voor het meedoen. Volgend week sluiten wij uiterst gezellige seizoen af in Amsterdam bij WVHEDW. Komt allen langs.

Het is tevens een periodiek einde van de eerste rits Wilman Story's. De kraan vol anekdotes wordt voor even dichtgedraaid. De vaste maandagnacht column van Wilman werd een groot succes dankzij jullie, mijn fans en familie. Ik bedank u allen en tot volgend seizoen. Maar eerst nog één keer.

Proost,

Wilman

Altius F4-s'Graveland F8 8-0

Eigenlijk zou deze wedstrijd zaterdag 19 juni gespeeld worden Maar door vakanties etc. dreigde het even of de kampioenswedstrijd van "de vrienden" zou niet gespeeld worden. Maar dat liet Coach Jan niet gebeuren. Met veel telefoontjes en achteraf toch ook wel medewerking van de leider van onze sportieve buren lukte het om de wedstrijd afgelopen woensdag te spelen.

Iedereen van Altius was al ruimschoots voor het begin aanwezig. Het was ook een eind rijden vanaf de thuisclub en je weet nooit wat je onderweg tegenkomt. Alleen de tegenstander ontbrak nog.

De "vrienden" trokken buiten al hun voetbalkleren aan. Sommigen maakten een serieuze warming up en andere genoten van de leuke speeltuin. Ook waren er die alvast een balletje trapten en zich vooral penalty's oefende. Mocht het zover komen dan waren ze er klaar voor.

De scheidsrechter en ook s'Graveland was op tijd aanwezig en na het eerste fluitsignaal ging Altius gelijk in de aanval. De scheidsrechter moest al snel nog 3 keer zijn signaal laten horen. Na evenzoveel doelpunten van Thijmen die hiermee een onvervalste hattrick maakte. Daarna waren er nog doelpunten van Mas Silke, Milan Lewis en Dino en de een was al mooier dan de nader. toen had de scheidsrechter precies 15 keer gefloten 4 maal bij begin en eind van de wedstrijd en de rust 9 doelpunten en 2 keer voor een handsbal. Het was een uitermate sportieve wedstrijd waar de vreugde aan het eind groot was. Maar wie de doelpunten maken is niet zo belangrijk maar dat ze het met elkaar deden daar ging het om Ieder had een inbreng. Als echte kampioenen namen de spelers de felicitaties in ontvangst. Coach Jan trok zich bescheiden terug en pinkte een vreugdetraan weg want hij was toch wel diegene die alle spelers in het afgelopen jaar geleerd had over te spelen, te ontvangen, schieten, een-tweetjes en dan vooral niet te vergeten de dribbels en passeerbewegingen die alleen maar te zien zijn bij zeer grote spelers. Maar de grootste verdienste van coach Jan daarbij geassisteerd door mental coach Guido en ook alle andere vaders en moeders is: PLEZIER want daar gaat het om plezier in je sport vriendschap en vertrouwen. En vooral dat hebben ze geleerd.

Er komen nu nog veel leuke dingen Toernooien die weer hun eigen moeilijkheid hebben het zal niet vanzelfsprekend zijn dat we ook daar hoge ogen gooien

Maar als we maar plezier hebben als spelers en begeleiders van "de Leukste club van t'Gooi" ALTIUS dan zullen we ons dit seizoen en alle betrokkenen nooit vergeten!

Opa Izaak

1:3

Hoewel de E5 zich vorige week zonder te spelen al kampioen mocht noemen (net als hun idolen van AJAX) was de wedstrijd tegen de nummer 2, Olympia ’25 E2, een prestige wedstrijd om te laten zien dat ze de te rechte kampioen zijn! Om hun Altius hart zichtbaar te maken hadden ze allemaal hun haar oranje met zwart geverfd (zie de foto op de E5 site!) zodat iedereen bij Olympia kon zien dat hier echte “mannen” stonden! Helaas ontbrak onze spelverdeler Jim die deze competitie vaak aan het begin stond van mooie aanvallen, met slimme passjes a la Wesley Sneijder, maar zijn taak werd deze wedstrijd feilloos overgenomen door Jort, meer een speler zoals Rafael van der Vaart, en hij scoorde deze keer ook nog met links! Verder stoorde hij overal op het veld zorgde voor de aanvoer naar de aanvallers. De opstelling door coach Duncan, onze Frank de B, Hooykaas uit zijn hoge hoed getoverd begon zoals altijd met in de goal Jens die a la Maarten Stekelenburg een heel constant seizoen speelde altijd betrouwbaar als sluitpost en heeft menig punt gered voor de E5. In de verdediging speelde Milo een van zijn beste wedstrijden van het seizoen waarbij vrijwel al zijn acties lukte bekroond met een schitterende goal met een dropvolley a la Arie Haan in zijn beste dagen. Daarnaast speelde Pim de eerste helft als verdediger (de tweede helft als aanvaller dit keer in tegenstelling tot vele andere wedstrijden net niet scorend) groot en sterk zoals vroeger Ruud Gullit kon spelen en waar je minstens 2 keer langs moet als je wilt scoren. Op het middenveld naast de al genoemde Jort, ook Nigel, niet te verwarren met de grote Nigel van Manchester City, als onvermoeibare werker en aanjager overal aanwezig en inzetbaar. In de voorhoede Daniel als handige spits a la Bas Dost, kappend en draaiend en als echte spits die belangrijke eerste goal scorend. Op rechts geflankeerd door Max, met zijn verwoestende schot zoals Willy van der Kuijlen dat in de tijd dat de ouders van deze E5 opgroeiden, en Joep die vanaf links met zijn dribbels, rushes en snelheid die doet denken aan de fameuze Coen Moulijn van het grote Feyenoord en U kunt begrijpen waarom deze E5 kampioen geworden is!

Maar denkend aan deze geweldige spelers moest er ook nog gevoetbald worden tegen de beste tegenstander van deze competitie die met allemaal eerstejaars E spelers geweldig partij bood. Het spel golfde op en neer en lang waren de keepers de baas en bleef het 0-0. Vlak voor rust scoorde Daniel, in een echte spitsenactie, de bevrijdende eerste goal voor Altius. In de tweede helft kreeg Jens het een stuk drukker maar na een mooie aanval scoorde Jort na een assist van Pim de tweede goal voor Altius. Maar wie dacht dat de wedstrijd gespeeld was kwam bedrogen uit want al snel scoorde Olympia de aansluitingstreffer en werd het weer een echte wedstrijd. Tot Milo de mooiste goal van de wedstrijd maakte: een dropvolley via de binnenkant van de paal.

Olympia drong aan en kreeg tot afgrijzen van iedereen die Altius een warm hart toedraagt de ideale kans op 3-2 via een penalty. Maar Jens “keek” de penalty uit zijn goal waarna de wedstrijd in een verdiende 3-1 overwinning voor de Altius E5 eindigde. Dit werd zoals beloofd door de coach “traditioneel” gevierd met patat in onze eigen kantine. Alle spelers kregen namens de ouders een echte beker uitgereikt waarna een kampioensfoto werd gemaakt. Ook coach Duncan kreeg een passend aandenken aan deze E5! Duncan bedankt!

Helaas gaan niet alle spelers van dit team volgend jaar naar de D pupillen op het grote veld maar het is een mooie jongensdroom die uitkomt als je ooit kampioen wordt!

Namens alle ouders: Jongens bedankt voor de mooie wedstrijden en het sportieve spel zoals het bij Altius hoort!

11:2

Prachtig finale akkoord met verdiend kampioenschap als resultaat.

Inderdaad, het was een prachtig slotakkoord. In deze wedstrijd viel alles op zijn plaats. Er werd fantastisch (het lijkt een cliche maar echt waar hoor) gespeeld door alle jongens van de D4. Goede samenwerking, goed samenspel, goed positie en veld breed houden. Ik heb een topwedstrijd gezien en met veel plezier met vele andere toeschouwers deze kampioenswedstrijd mogen aanschouwen. Er was ook zeer goed voorbereid, er waren grote spandoeken met prachtige teksten en er stond niet voor niets al champagne koud. Met minimaal 90.000 mensen op de tribunes, of waren het er 90, ik kan me iets verteld hebben hoor, maar er was echt een fantastische sfeer.

Het verloop van de wedstrijd was overigens niet anders als de standaard aanpak die de jongens al eigenlijk het hele seizoen toepassen, soms tot angst en beven van de toeschouwers. Met aanpak bedoel ik het volgende; er valt al snel de 1-0, er komt een ongelooflijke desinteresse in het spel dat ongeveer 15 minuten duurt, dan gaat er een knop om en gaan de jongens er weer voor en knallen de ene na de ander bal in het netje.

In deze wedstrijd was het niet anders en de angst sloeg de vele toeschouwers dan ook om het hart in het eerste gedeelte van de wedstrijd. Het zou toch niet zo zijn dat we deze wedstrijd zouden gaan verliezen of gelijk spelen? Maar gelukkig kwam het allemaal goed na de eerste 10-15 minuten. De wil om te winnen was er opeens weer en er werd goed gevoetbald.

Scoreverloop:

De 1-0 wordt door Thijs in een prachtge samenwerking met Leonard die goed doorzette op de flank. Een strak schot in de kruising en we staan al snel voor. Even later wordt een schot van Thijs door de keeper eruit getikt. Dan volgt het D4 vermoeidheidssyndroom voor 15 minuten. Door gerommel in de verdediging weet Forza Almere terug te komen tot de 1-1. Na deze 15 minuten komt op links Valentijn erin en die weet gelukkig het syndroom te doorbreken en scoort eenvoudig de 2-1 met een bekeken intikkertje. De 3-1 komt op naam van Thijs maar ik weet niet zeker of Nasim er nog met zijn haren aanzat, ik hoop het niet overigens want dan had het een buitenspel doelpunt geweest. Onze kleinste man Leonard neemt de 4-1 voor zijn rekening met een prachtige kopbal op aangeven van Valentijn vanaf links met een afgemeten voorzet. We zijn dan meteen aangekomen bij de eindstand voor de eerste helft.

De tweede helft begint met een prachtige aanval van Forza die als een mes door de boter de verdediging van de D4 het nakijken geeft, de stand is 4-2. Martijn was redelijk geblesseerd maar begint een prachtige solo en bekroond deze met werkelijk een prachtig hard schot hoog in de kruising, we komen daarmee op 5-2. De 6-2 komt van de voet van Nasim maar de voorbereiding is aboluut het vermelden waard. Leonard gaat goed door op links soleert prachtig langs enige tegenstanders of ze er niet staan en levert een prachtige pass af op Nasim die het afmaakt. Een getergde Nasim (daarvoor was hij redelijk hard onderuit gehaald) maakt ook de 7-2 door goed door te gaan en niet op te geven.

Thijs maakt zijn derde doelpunt van de avond en zet de 8-2 op het scorebord. Dan bekroont Thomas een goede wedstrijd met de 9-2, een mooi schot via de rug van een tegenstander. Het restant van de wedstrijd wordt koel en beheerst uitgespeeld. Thijs maakt de 10-2 en Thomas maakt de 11-2 beide doelpunten waren een voorbeeld van koelbloedigheid in het heetst van de strijd.

Wederom in overtreffende trap een fantastische wedstrijd en een waardige afsluiting van het seizoen. In het goal stond een fantastisch keeper (Tim) die ons vaak in de eerste 15 minuten de wedstrijd door loodste. Het verdedigende blok met Patrick als leider en Colin en Niels als secondanten op links en rechts bijna onverslaanbaar. Milo als middenvelder en als replacement voor Patrick in de verdediging altijd betrouwbaar en aanvallend sterk. Ons middenveld met Giuliano, Jessy, Bouke, Roland altijd aanspeelbaar en vol strijd. Op de flanken werd altijd de aanval gezocht door Martijn, Thomas, Valentijn, Leonard en Nasim. En natuurlijk niet te vergeten de doelpuntenmachine Thijs, altijd doorbuffelen ook als het even wat minder gaat. Iedereen heeft werkelijk alles geven en afgesloten met een perfecte wedstrijd.

Het feest na de laatste fluit van de scheidsrechter was geheel in stijl, met veel spuitende champagneflessen en natte coaches en spelers. De patat (met dank aan Altius) erna viel zo nog meer in de smaak. Iedere speler heeft een beker en foto als aandenken aan dit memorabele voetbal seizoen.

Mijn dank (en die van alle ouders) gaan uit naar de coaches en de spelers van de D4 voor een waarlijk voetbal festijn.

Let nog wel even op de volgende activiteiten hieronder vermeld.

Volgende wedstrijd(en):

1. Het Altius pupillen weekeinde op 11 & 12 mei (vrijdag om 18:00)

2. Tournooi op 17 mei bij Altius (van 9:00 tot ongeveer 13:00)

Stand:

We zijn KAMPIOEN.

Tien wedstrijden gespeeld, negen keer de winst, een gelijk. Een knap resultaat en dan het doelsaldo. Eenentachtig (81!) voor en tweentwintig tegen. Een positief saldo van 59. Waarlijk een topprestatie.

Topscoorder(s):

Thijs is de ongekroonde topscoorder van dit seizoen op gepaste afstand gevold door Nasim en Martijn.

Knap gedaan jongens

nummer naam goals

************************************************

1 Thijs Endendijk 28

2 Nasim Jabnouni 19

3 Martijn Hooftman 14

4 Thomas Oomen 7

5 Leonard Stroomberg 4

6 Valentijn 3

7 Milo Kok 3

8 Roland Harpe 2

9 Bouke de Jong 1

Altius D4 bestaat uit:

Valentijn van den Broek, Leonard Stroomberg, Thijs Endendijk, Jessy Zanoli, Thomas Oomen, Tim Trip (k), Niels Hazenberg, Nasim Jabnouni, Bouke de Jong, Giuliano Leunura, Milo Kok, Colin van Zijl, Roland Harpe, Patrick Harmsen, Martijn Hooftman.

Coaches: Mathijs en Aiko

Fotos Hier! - http://altius.nl/fotos-d4

1:4

'Marko, Marko, Marko Pantelic!'

Ron Brandsen. Basgitarist bij de band Fusebox/DEX, back van het 4e en werkzaam bij Nefkens. Op 25 mei geboren als burger van Kortenhoef. Hij staat ook wel bekend om het missen van een ruggengraat. Per wagen naar Altius komen om vervolgens weer met de taxi het terrein te verlaten. Gezelligheid, iets waar Brandsen veel waarde aan hecht. Als 33-jarige jongeman is hij dan ook vaak de begeleider van het jonge grut uit het vierde. Gezelligheid, een belangrijke factor om te presteren. Na een paar jaar ergens anders gewoond te hebben, is hij weer terug in zijn geboorteplaats Kortenhoef.

Wilman mocht net als Roor, Verboom, Elbert en Van den Brink genieten van zijn meivakantie de afgelopen week. Het is dat ze het zo specifiek benoemen, maar Wilman leeft in principe al een aantal jaar zijn luizenleventje. Als student zijnde heb je niet veel te klagen. Beetje pils drinken, kapsalons eten, FIFA spelen en af en toe wat voor school doen. Het was meer een week uitbrakken van Koninginnedag en -nacht. De meivakantie, mooi man.

In november speelde Altius 4 al eerder de combi Posthoorn-Hees. Toentertijd kwam Hees als eerste op bezoek en mocht de club vertrekken met een 9-0 verliespartij op het formulier. Altius speelde een week later De Posthoorn met een 6-0 van de mat af. Vorige week wist Altius 4-7 bij de Posthoorn te winnen, met meer moeite dan in november. Vandaag mogen wij dan ook wel rekening houden met de club uit Soest. Hees tracht dit maal een soortgelijke domper als in november te vermijden.

Alweer een vroeg tijdstip. 12 uur spelen in Soest, 11 uur verzamelen op de Daltonstraat. Het lijkt wel alsof andere clubs ons door hebben. Een team gevuld met jonge sleutelspelers, die lekker veel uitgaan en weinig slapen. 'Laten we maar lekker om 12 uur gaan spelen.' Ik probeer overigens niet enkel de jongeren aan te wijzen als sleutelspelers. In mijn optiek heeft iedere speler in onze selectie een sleutelwaarde. Is het niet als doelpuntenmaker, dan wel als harde werker, sluitpost of 'nuttige breedlegger'. Misschien wel de belangrijkste kracht van dit vernieuwde 4e. Een ieder vult elkaar aan, van gezelligheid tot kwaliteiten. De maaltijden werden weer uit de jaszakken getoverd, bij het paleis rechtsaf en je bent er bijna.

Een schitterend complex. Gelegen in een bosrijke omgeving met een strak hoofdveld. Het tweede veld lag er aan de zijkanten ook prima bij. Hovenier Elbert was echter niet content met de gaten in de as van het veld. Gaten die waren geprikt om afvoer van het water te begeleiden. Zijn voetbalschoenen, gekregen voor een biertje, functioneerde ditmaal als hark. Na de warming-up - en het strak trekken van het veld - stonden beide teams klaar om een minuut stilte in acht te nemen. Een prachtige minuut stilte ter nagedachtenis van een ouder van Hees.

De helden van Berestein speelde een onzorgvuldige eerste helft. Ballen over vijf meter kwamen niet aan en ook Davey wist het netje niet te vinden. Teleurstelling voor Van den Brink, die ze wel voor het intikken had. Davey begon de wedstrijd met 4 doelpunten achter Mikey. Een concurrentiestrijd die steeds maar spannender wordt. Hees liet zich vandaag, zoals verwacht, van een betere kant zien dan in november. Het had kansen en liet Altius het spelletje niet spelen. Toch was het Davey die Altius op 0-1 zette. Na een solo, waarin hij 3 man met gemak er uit liep, schoof hij ditmaal wel de bal in de verre hoek. Een prima goal om het initiatief mee over te pakken. Dat gebeurde dan ook, maar door een duw- en struikelpartij ontstond er een ultieme kans voor Hees om op gelijke hoogte te komen vanaf 12 yards, mede mogelijk gemaakt door Max Verboom en de nummer 10. De aanvoerder van Hees schoot de penalty, helaas voor hem, als een Jaap Stam de ballenvanger in. Altius ontsnapte aan een gevaarlijk moment. Gelukkig wist het zich te herpakken en bleef het kansen creëren. Besemer kwam er voorin bij en er werd overgeschakeld in een 4-3-3 systeem. Wat zorgde voor meer dynamiek voorin, maar meer loopwerk op het middenveld. De rust kwam dan ook op een juist moment.

Afspraken werden gemaakt, alles werd weer op een rijtje gezet. Aan het einde van de rust werden we opgehaald door de aanvoerder van Hees. 'Hebben jullie er nog zin in? '. Waarop ik het niet kon laten om te vermelden dat ik wel zin in een biertje had. 'Na de wedstrijd krijgen jullie die ook van ons!'. Een mentaal power-up'je voor de 20-jarige Vogelpanner. Dit belooft nog wat.

Net als de tweede helft overigens. Direct vanaf de aftrap werd het offensief gestart. Besemer legde de bal breed op Davey die als een hazewind door de verdediging sprintte. Het leidde tot een corner, maar het was te zien dat Altius er zin in had. Hier moest weer gewonnen worden. Bij balverlies gingen aanjagers Elbert en Verboom er direct op. Twee spelers die veel loopwerk verrichtte deze wedstrijden. Daar waar Verboom een aantal prachtige L1+driehoekje-balletjes had, daar ging Elbert voor het afpakken van de bal en verlegde hij van daaruit het spel. Davey wist door één zo'n bal te ontsnappen en werd, op het moment van schieten, onderuit gehaald door een te late verdediger van Hees. Een terechte penalty die ook vandaag weer feilloos ingeschoten werd. Met de 0-2 op het scorebord had Altius een mooi uitgangspunt om door te gaan. Besemer, die na lange tijd zijn rentree op het groene gras maakte, speelde een puike pot voorin en fungeerde uitstekend als aanspeelpunt. Een paar kansjes werden niet benut door 'der Besem'. Daar waar hij er in de zaal al 43 wist te scoren voor het team van Bloemenkwartier 8. Het team waar uw verslaggever ook voor uit komt.

Diezelfde verslaggever wist vandaag al een aantal keer binnen de palen te schieten. Kansen die er toe deden, maar er helaas knap uitgehaald werden. Tot het moment dat Wilman doorjaagt en plots één op één met de keeper komt te staan. Doorlopen behoorde tot de opties, maar hoe dichter ik bij het doel kwam hoe meer de film 'Huizen uit' (en zijn vervolg 'Posthoorn uit') in mij rondspeelde. Vanaf 16 meter twijfelde de dorstige middenvelder een paar keer tussen de linker- en rechterhoek, tot het moment dat er een verdediger vanachter aan kwam glijden. Het was alsof Mies Bouwman even langsliep op de filmset. 'Licht uit, spot aan'. Zonder na te denken schoot Wilman de bal stijf in de rechterkruising. Na een aantal keer mijzelf belachelijk geschreven te hebben, mag ik eindelijk weer eens met de eer er van door. Daarvoor dank ik mijn naaste vrienden, familie en fans die mij altijd gesteund hebben in deze barre tijd vol Wilmannetjes.

Tot zover een alinea die inmiddels al ingelijst op A3-formaat boven mijn bed hangt.

Altius begon weer even in te kakken als bij De Posthoorn uit. Er werd ook gescoord door de mannen uit Soest. Een doelpunt die zij, gezien de eerste helft, ook best wel verdiende. Toch was Altius hier niet content mee. Waaronder Manolito, die dit seizoen al vaker de nul wist te houden. De wedstrijd werd weer opgepakt en werd eindelijk (met vlagen) goed uitgetikt. Het bracht spelers als Ron Brandsen het benodigde vertrouwen om eens op te komen. In combinatie met de rest van het team speelde hij een prima pot op de rechtsback. Dat zelfde geldt overigens voor Serge en Rick op de linkerflank. Ron ging een één-twee met Wilman aan, waarop hij direct de volgende één-twee met Mikey aanging. Mikey kon deze bal niet meegeven, waardoor de bal weer via Hees bij Wilman kwam. Die had een cross pass in huis die Davey alleen voor het goal zette. Hij wist de bal mooi mee te nemen en in het goal te prikken. Serge had nog een knappe kopkans en ook Besemer was dichtbij een doelpunt. Maar de laatste goal van Davey verklaarde de stand op het bord voor definitief. 1-4.

Zijn 23e dit seizoen. Daar waar Mikey bleef steken op 24 doelpunten. Het is een bloedstollende strijd. Iets wat er nog toe doet volgende week bij de Zuidvogels uit. Altius 4 kan bij een winstpartij volgende week de play-offs voor Europees voetbal veilig stellen. Het wordt hoogstwaarschijnlijk 5e en heeft daarmee een uitstekende resultaat neergezet. Er was zelfs nog meer mogelijk. De laatste competitiewedstrijd van dit seizoen zal zaterdag plaatsvinden in Huizen. Die week daaropvolgend worden de play-offs voor Europa gespeeld op de velden van WVHEDW.

Wij bedanken Besemer voor het meedoen en Hees voor de leuke, sportieve pot. De biertjes die we van jullie kregen smaakte lekker na afloop. Waarvoor hulde!

Proost,

Wilman

&feature=fvst

2:3

Na de wedstrijd van vorige week tegen Ouderkerk stonden de vele meegereisde supporters ook bij Cobu Boys weer met betrokken gezichten.
Zou Altius wederom met lege handen naar huis moeten? Evenals vorige week werd er goed gevoetbald door de oranje zwarte spelers. En was het bij Ouderkerk de goede keeper die de meest wonderbaarlijke reddingen verrichtte. Bij Cobu Boys stond de keeperstrainer op goal en ook hij liet zien dat hij wist hoe je goed ingeschoten ballen kon stoppen. Zelfs Sander Hendriks oog in oog met hem was niet in staat hem te passeren. In de rust hoorden we dat Weesp met 1-0 voor stond tegen de Meern. Henk Puyk sprak de spelers positief toe in de rust en gaf ze zelfvertrouwn. Tot Arno Calis het op zijn heupen kreeg en zijn goede spel bekroond zag met een doelpunt. Langs de lijn had Hans Molleman het al gezien "schieten" zei hij toen Arno een vrije trap mocht nemen zo'n 25 meter vanaf het doel. Al snel scoorde Cobu Boys weer tegen. Maar Arno had de smaak te pakken en kon weer scoren. Hoe en waarom weet ik niet want ik was net bezig dit heugelijke feit door te SMS-en naar een vriend die er niet bij kon zijn toen het toch weer 2-2 werd. Het was opvallend dat met name de jeugd, waarop door de vele blessures en andere vervelende zaken een beroep was gedaan, de toon zette. Want Arno was het die ook het derde doelpunt maakte en dus een onvervalste hattrick kon laten bijschrijven.Tom Frinsel en ook Daan de Bree speelden een opvallende rol terwijl de "routinioers" goed de jeugdigen coachten met toch wel een hoofdrol voor Cristiaan,Wouter en Bram. En dan dit jaar overziend. Waarin we zo enthousiast begonnen. De verwachtingen waren hoog gespannen. Over alle blessures en teleurstellingen is al voldoende gezegd en geschreven. Maar overeind blijkt dat Altius heeft laten zien dat er toch een goede opbouw is met aanvullingen vanuit de jeugd en dat er gelukkig een grote groep is die het naar zijn zin heeft bij de leukste club van t'Gooi En dan doet het er niet toe in welke klasse je speelt als het maar overeenkomt met je mogelijkheden en je er alles aan doet om zo hoog mogelijk te eindigen. Het is prachtig te zien dat de interim coach Henk Puyk in de korte periode dat hij het roer overnam sommige spelers beter heeft laten voetballen en dat de teamgeest weer helemaal daar is. Een team dat wil knokken voor de overwinning binnen de regels. En dan is het plezier groot en kan men deze spelers met recht het vlaggeschip van de vereniging noemen. Ook Danny Wiersma die zo'n mooie 2e plaats bereikte met het tweede team. Ook daar hadden we meer gehoopt. Maar ik denk dat er een goede toekomst is voor het komende jaar. Sukses heeft vele vaderen is een oud Nederlands spreekwoord. Natuurlijk zijn het de spelers die het gedaan hebben. Maar ook Henk en Danny hebben een belangrijke bijdrage geleverd en natuurlijk het bestuur dat de juiste beslissingen heeft genomen Maar ook de supporters. Zelfs iemand die zachtjes Vrienden laat ons juichen roept levert al een bijdrage. Dat maakt de vereniging tot een club.
Het elftal waarin mijn kleinzoon Thijmen in speelt, de F4 wordt kampioen en vanaf het begin noemen zij zich " vrienden" en beginnen ze elke wedstrijd met die Yell. Lees het verslag van de wedstrijd van de F4 tegen de Vecht er maar eens op na. En dan Altius1. a.s. Zaterdag nog een leuke wedstrijd tegen Almere en dan weer uitzien naar het volgend seizoen ik zal er weer bij zijn

opa Izaak

1:1

F4 Kampioen?? Voor de belangrijke wedstrijd van afgelopen zaterdag tegen de Vecht waar het kampioenschap behaald kon worden beperkte mijn aandacht zich tot de toeschouwers. Als je het team van de Vecht op de weegschaal zou zetten wonnen zij want ze waren langer en zwaarder. Maar als je het thuispubliek van de F4 vrienden zou wegen dan was dat de winnaar. Ik denk dat alle vaders en moeders maar ook vele opa's en oma's aanwezig waren. De spanning was vooral op hun gezichten af te lezen. Trainer Jan zocht de rust in afzondering Coach Guido wist zonder de de steun van Jan ook niet precies wat hij moest aanvangen Gelukkig was er de hoofdtrainer Erwin die zich rustig tussen de spelers bewoog. Zou de training van Jan en ook Paul, Jerome,Guido en soms ook Corne.

Laurens was er niet maar Thijmen,Mas,Lewis,Silke,Milan F, Merijn , Milan B, Dino en Luke waren vol vertrouwen. Zij zouden het wel even doen. Ja en ook Jimme was present Ik had hem nog niet genoemd want hij had overwogen om te stoppen met voetballen na de prachtige goal welke hij een week ervoor had gemaakt tegen Victoria. Uit een door Thijmen genomen cornerbal kreeg hij in een keer de bal op zijn schoon en met zoals dat heet half volley schoot hij de bal in de kruising. Als er videobeelden van de wedstrijd zouden zijn was dat zeker "het doelpunt van het jaar". Om nooit te vergeten. En dat zijn zo de momenten in het voetbal die je feestvreugde geven. Maar ook deze wedstrijd, tegen de leuke ploeg uit Loenen, met de strijdvaardige naam, de Vecht, was er één die bijgeschreven kon worden in de herinnering.

Wat deden "de vrienden" beter dan de Vecht. Proberen een man uit te spelen en dat moest men soms bekopen met een pijntje. Even wat tranen en dan ging men weer. Bij balverlies was er altijd een Altius speler die rugdekking gaf en hierdoor was Altius beter. en kwam de bekroning met een fraai doelpunt. Luke die de bal op maat aangespeeld kreeg van Silke. Milan moest die eerste helft, in de goal, slecht 1 keer echt redden en dat deedt hij bekwaam. Met de tweede helft Luke als doelman kregen we al snel een tegendoelpunt. Van afstand on houdbaar hoog in de kruising. Een prachtig doelpunt voor een neutrale toeschouwer maar dat waren de meeste kijkers niet. De schrik sloeg het publiek om het hart. Maar niet bij de spelers. Zij werden gesterkt door hun Mental-coach en onder toejuigingen van de supportersschare ging men door in de wetenschap dat ze in het veld sterker waren. Thijmen blesseerde zich maar wilde niet vervangen worden en zijn dribbels maakten indruk op vriend en vijand En ook een schot na een goed genomen cornerbal van Silke schoot hij net over de kruising. Lewis en Mas straalden kracht uit en ook zij lieten zich niet stoppen door een pijntje

Het bleef 1-1 want de Vecht verzette zich goed en had een prima doelman. Is deze uitslag voldoende voor het kampioenschap??? Met 3 punten meer en nog één wedstrijd tegen s'Graveland waar ook de Vecht nog tegen moet en een beter doelsaldo van 9 doelpunten kunnen de vrienden zich al wel kampioen noemen Eerst nog a.s. vrijdag het pupillenweekend en dan19 mei sGraveland is het zeker. Met de wedstrijd tegen medekampioenscandidaat de Vecht onder leiding van een voortreffelijke jeugdige scheidsrechter kijken we terug op een leuke periode onder de prettige leiding van de genoemde personen En wat zijn we voor uit gegaan en ook erbij betrokken. Spelers en publiek de "F4 vrienden" echte kampioenen.

opa izaak

3:4

Na de teleurstelling van vorige week, toen het om de 1ste en 2de plek in de competitie ging, mochten we het vandaag opnemen tegen 't Gooi F3. Het ging nu dus om de 2de en 3de plek, op voorhand al weer erg spannend.

Helaas moesten we het stellen zonder : Yari, Koen en Job, 3 belangrijke spelers in ons team, maar we mochten wel gebruik maken van het geheime wapen van Altius : Luque !!

De wedstrijd ging redelijk gelijk op, de spanning was te snijden toen Luque ons verloste met de 1ste treffer in de wedstrijd 1-0. Met Stanneke de 1ste helft op goal en Twan , Jay en Mauro achterin werd er keihard gewerkt maar 't Gooi leek sterker te worden. Het werd al snel 1-1, 1-2 en zelfs 1-3 nog voor de rust, wij hadden ook wel kansen maar het geluk was niet met ons. Rust.

De 2de helf ging Jay keepen en hadden we Stanneke weer terug in het veld, samen met Sweder op het middenveld kregen we toch de overhand met waarschijnlijk het mooiste doelpunt uit onze competitie: Het nu al legendarische afstandschot van Stannie !! 2-3. Dit gaf onze voorhoede bestaand uit : Stef, Coen en Luque weer veel kracht maar de bal wou er niet in. Helaas bij ons wel: 2-4. Tot Mauro het licht zag en nog een prachtig doelpunt maakt 3-4, dit gaf opnieuw veel kracht maar de wedstrijd was te kort, helaas.

Daar waar F.C. Hilversum echt een maatje te groot voor ons was, hadden we tegen t'Gooi meer kunnen doen maar je moet ook een beetje geluk hebben. De schuld van ons verlies is geheel en alleen te danken aan het ontbreken van ons stadionspeaker: Klaas bedankt...

Peter

4:7

'Het kind met het badwater weggooien'

'Een Wilmannetje'.  Een welbekend woord in de terminologie van Altius 4. Mensen van buitenaf leggen al gauw de link met een kapsalon, een barkruk ondersteboven op je hoofd zetten of het halen van pils. Arjen Robben wist het recentelijk in de Champions League te flikken, Wim Kieft deed het voorheen in een interland tegen San Marino en ook bij Barcelona is het 'Wilmannetje' wel eens te zien. Wellicht zien we dit verschijnsel wel weer terug in het vervolg.

Het is alweer een paar dagen later. 'De Posthoorn uit'. Voor mijn gevoel is het alweer 3 weken geleden. Het wedstrijdje uit in Amersfoort werd opgevolgd door de kampioenswedstrijd van Ajax, Koninginnenacht (ofwel: Ajax-nacht) en Koninginnedag. Het jaarlijkse verjaardagsfeestje van de (ex-)Koningin der Nederlanden, Hertogin van Mecklenburg, Prinses van Oranje-Nassau en weet ik veel welke namen ze allemaal wel niet draagt, werd ook dit keer weer hartstochtelijk gevierd in de achtertuinen van haar koninkrijk. Lang leve de Koningin!  Ach, het grootste deel van de lezers dacht waarschijnlijk dat ik het over Beatrix' verjaardag had. 

Een vroegertje. 13 uur spelen bij de Posthoorn. Met de shirtjestas, mede mogelijk gemaakt door moeders, wankelend richting de Daltonstraat. Wankelend in de zin van: die shirtjestas is lomp en groot. Ik hoorde u al denken... Het was een saai, fris weertje. Er waren geruchten dat het maandag (Koninginnedag, red.) wel eens heerlijk weer zou kunnen worden. Hoop was er, ongeloof  heerste na de plensbuien van vanmorgen. Chris reed, Verboom haalde halverwege de rit zijn broodmes uit de jaszak, ondergetekende toverde een paar krentenbollen uit zijn jaszak. Roor zat er ook bij. Wij kwamen, na een toeristische route binnendoor, aan bij een sportcomplex nabij het dierenpark te Amersfoort. Een jaar geleden was een verouderd persoon nog de kleedkamer ingereden met de wagen, per ongeluk wel te verstaan. Wij hoopte ditmaal rustiger om te kunnen kleden. 

Een prachtig amateurvoetbalsfeertje, dat mocht gezegd worden. De Posthoorn beschikte over één speelveld, met een trap-/trainingsveld langszij. Langs dat veld stonden geparkeerde goederentreinen achter een verroest Heras-hekje. Het grijze wolkenveld maakte het schitterende plaatje af. De vorige ontmoeting eindigde in een 6-0 dankzij 2 doelpunten van Villhaber, 3 van Mikey en één van Trappenburg. Vandaag verwachten wij iets meer tegenstand. Er zaten toch zeker wel voetballers tussen die een redelijk balletje konden trappen. 

Startend op rechtshalf, hees ik nog snel één van mijn sokken op nadat de scheids floot voor de aftrap. Tot mijn spijt zag ik dat mijn veter ook wat losjes zat. Terwijl ik mijn ene veter nog een keer om de lus heen sla voor een driedubbele knoop, hoor ik al gejuich. In mijn hoofd spookte het scenario dat ik mijn mannetje had laten lopen en dat hij had gescoord. Gelukkig bevestigde Mikey met zijn gebrul dat Davey had gescoord. Altius stond met 20 tellen op een 0-1 voorsprong, dankzij een zeer vlugge interceptie van Davey Trappenburg. De oranje Hilversummers wisten het heft in handen te nemen en wisten door te stomen op de trage verdediging van de Posthoorn. Mikey kwam een enkele keer één-op-één maar miste, Davey schoot net voorlangs en ook Verboom zag een kopbal van de lijn gehaald worden. Aan de andere kant was de 'rooie-aanvoerder' een gevaarlijke. Een soort Theo Janssen. Hij beschikte over een relatief goede pass en was min of meer het creatieve brein van de thuisspelende ploeg. Een corner van de Posthoorn werd voor de lijn weggetikt met de hand van Roor. De scheids zag dit niet, hij had een kantelpunt in de wedstrijd kunnen veroorzaken door hier een penalty te geven. Zeker nadat Robert na een kwartier gespeeld te hebben uitviel met een hamstringblessure. Altius miste voorin onnodig kansen en Posthoorn kreeg net een beetje grip op de wedstrijd.  Mikey maakte erg gelukkig, dankzij een slecht geraakte voorzet, de tweede. Hij zag zijn op Davey bedoelde bal in de winkelhaak vliegen. Dit geintje wist hij al eens eerder tegen de club uit Amersfoort te maken, thuis op het kunstgras. Even later kon Davey zijn doelpunt wel maken door de 0-3 binnen te schuiven. De Posthoorn leek het al opgegeven te hebben. Zij hadden door dat ons offensief sterk was vandaag. Zij maakte nog wel de 1-3. Pauze.

Na de rust was het spel anders. Altius nam opnieuw het initiatief en zette druk op de helft van de tegenstander. De keeper van de Posthoorn schoof een uittrap in de voeten van Davey. Het was een koud klusje voor onze linksbuiten om ook deze bal er in te schieten. Niet veel later maakte hij weer twee doelpunten. Zijn teller kwam vandaag op 5. Mikey was meer bezig met de topscorerslijst dan met de rest. Hij voelde de hete adem van Davey in zijn rug. Hij maakte één op één de 7e treffer van vandaag. Het staat inmiddels 1-7. Er wordt veelal gespeeld voor eigen roem. Acties worden gemaakt, maar helpen meeverdedigen kost teveel energie voor sommige jongens. Sommige van hen waren teveel bezig met het 'leuk maken' van deze wedstrijd, dan met het professioneel uitspelen van deze 3-punten pot. Het toppunt werd letterlijk bereikt toen Wilman zijn specialiteit weer eens liet zien. Over de loopactie hebben wij het al niet meer, eveneens de voorafgaande actie van Davey. Alsof ik een cliffhanger van een bekende, B-film weer opnieuw ging bekijken. Ik heb het over de film 'Huizen thuis'. Het gaat enkel om de bal die ik van 5 meter afstand over wist te schieten. Het Wilmannetje. Er werd gelachen, gejuicht door mijzelf. Het is ongelooflijk maar waar. Het zijn ballen waarvan je denkt dat ze al binnen zijn. Je bent al aan het nadenken over de manier waarop je het doelpunt gaat vieren. Nee, ik heb ze toch liever met een stuitertje op de rand van de zestien.

Posthoorn durfde weer iets vooruit te komen. Altius liep te kloten. Het speelde geen ballen meer in de breedte, maar zocht de drukte in het centrum op om voor eigen succes een kans te creëren. De thuisclub wist nog 3 maal te scoren. Onnodig, slordig en amateuristisch. Maar toch, 4-7 winnen. Vijf doelpunten van Davey, twee van Mikey.

"De leukste wedstrijd van het seizoen. Zo'n heerlijke campingpot voetbal." De woorden van Mikey van den Brink. Dezelfde spits die in het vierde van Altius een kampioenswaardig team ziet. In potentie beschikken wij ook zeker over de selectie en formule om dit te worden. Maar er zijn ook wat onnodige rekensommetjes die makkelijk opgelost kunnen worden door de hele wedstrijd simpel te blijven voetballen. Eemnes uit, Spakenburg uit zijn voorbeelden van wedstrijden waar wij onnodig punten laten liggen. Pak je deze punten wel, doe je goede zaken. Voetbal is simpel, maar het is zo moeilijk om simpel te voetballen.

Volgende week Hees uit. 90 minuten scherp blijven.

7:2

Wedstrijd met twee gezichten.

Zoals wel vaker dit seizoen moest de D4 eerst wakker worden voordat de diesel goed ging lopen. Het was ook wel weer erg vroeg dit keer en het weer zat ook niet mee. Zelfs de herten liepen nog op het veld, kun je nagaan.

In de eerste helft was het traag, stroperig en onzuiver. Alles was net niet goed, passes kwamen net niet aan, loopacties waren net te laat. Het was het allemaal net niet. We komen overigens wel weer snel op 1-0 na een flitsende aanval afgemaakt door Nasim. We zetten echter niet door en vervallen in ongeinteresseerd spel waardoor de tegenstander terug in de wedstrijd kan komen en weer orde op zaken stelt. Door een prachtig doelpunt van Valentijn gaan we wel met een 2-1 voorsprong de rust in.

Pas in de tweede helft kwam de diesel weer goed op gang. Iedereen was weer iets scherper en het begon weer te lopen bij de D4. Passes kwamen weer aan, de rushes langs de zijlijnen (links en rechts) werden weer ingezet. Mooi voetbal dus. Daarvoor moest eerst nog de 2-2 verwerkt worden maar toen ging het ook weer goed lopen. Posities werden weer goed bezet en er werd bij balverlies meteen weer druk gezet zodat de tegenstander niet meer in het spel kon komen. Het middenveld was weer in evenwicht, Jessy, Giuliano en Thijs zorgden er weer voor dat er meteen goed werd doorgepakt, bij balbzeit van de tegenstander werd er meteen ingegrepen en werd ook de spelvoortzetting meteen weer goed ingezet. De zijkanten werden weer goed bezet met Martijn op de linker (en ook op de rechter) flank, goede ingrepen van Niels en Milo. Ook de andere zijkant van het veld werd weer goed bezet, Colin speelde een goede wedstrijd, fel op de bal en goed samenspel met Giuliano, Bouke en Leonardo. Zo apatisch als de eerste helft zo dynamisch was de tweede. Een genot weer om naar te kijken.

Scoreverloop:
Nasim opende dit keer de score. 1-0 met een strak schot. Daarna volgt er een ongeinspireerd kwartiertje waarin de buurman kan terug komen tot de 1-1. Net voor rust weet Valentijn in goede samenwerking met Thijs de 2-1 ruststand te noteren.
In de tweede helft moet de D4 nog even de 2-2 incasseren maar dan worden de ruggen gerecht en komt er weer peper in het spel.
De 3-2 wordt na een mooie voorzet en met een strak schot door Nasim geproduceerd. Thijs werkt zijn doelsaldo wat bij door na een mooie aanval de 4-2 te noteren. Milo krijgt loon naar werken bij de 5-2. Valentijn schiet dan met een droge knal de 6-2 in de kruising en Thijs heeft het slotakkoord van 7-2.

Volgende wedstrijd(en):
Programma zaterdag 5 mei
10:20 Altius D4 - Forza Almere D5

Stand:
Met nog 1 wedstrijd te gaan lijkt het kampioenschap een zekerheidje. Negen wedstrijden gespeeld waarvan 8 met winst afgesloten en 1 gelijk. Een doelsaldo van 70 voor en 20 tegen (plus vijftig!). Een waarlijk fantastisch resultaat. Met dank aan de coaches Mathijs en Aiko voor hun ongelofelijke inzet en door de volle overtuiging van de jongens van de D4 in een goed resultaat.
Wasmeer heeft nog een wedstrijd te goed maar zou dan een winstpartij moeten spelen met een verschil van negen doelpunten en wij zouden moeten verliezen zonder doelpunten te maken. Dat laten we niet gebeuren lijkt mij.

Topscoorder(s):
nummer naam goals
************************************************
1 Thijs Endendijk 24
2 Nasim Jabnouni 17
3 Martijn Hooftman 13
4 Thomas Oomen 5
5 Leonard Stroomberg 3
6 Milo Kok 3
7 Roland Harpe 2
8 Valentijn 2
9 Bouke de Jong 1

Altius D4 bestaat uit:
Valentijn van den Broek, Leonard Stroomberg, Thijs Endendijk, Jessy Zanoli, Thomas Oomen, Tim Trip (k), Niels Hazenberg, Nasim Jabnouni, Bouke de Jong, Giuliano Leunura, Milo Kok, Colin van Zijl, Roland Harpe, Patrick Harmsen, Martijn Hooftman.
Coaches: Mathijs en Aiko